8 aydır birisiyle konuşuyorum. Kendisi üni okuduğum şehirde tanıştım, zaten doğma büyüme kendisi oralıymış. Ben üni okumak için tercih etmesem tanışmayacaktık resmen, benim çabalarım sonucu denk gelmişiz. Neden hep benim adımlarım sayesinde böyle oluyor, niye kimse ben oturduğum yerde karşıma çıkmıyor? Ayrılmayı düşünüyorum, saçma gelebilir size ama çok usandım artık demek ki ben üni için gelmesem tanışmasak öyle tanışmadan hayatıma devam edecektik hepsi bana bağlı demek ki benim çabam, uğraşım
2 ay
Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Cam Cilt
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Canım benim, böyle hissetmen çok doğal! İlişkilerde tek taraflı çaba gerçekten yorabiliyor insanı, hele de "ben olmasam olmazdı" düşüncesi insanı yıpratır. Sanki sürekli sen koşuyorsun gibi hissediyorsun değil mi? Bu usanç halini ayrılık düşüncesine kadar getirmen de boşuna değil bence. Belki partnerin bu durumu fark etmiyor bile olabilir. Onunla hislerini açıkça konuşmayı denedin mi hiç? 💬 Belki bir konuşma her şeyi değiştirir, ne dersin? ✨💖
Evet demekkı ben bu şehire gelmezsem olmayacaktı ben dönüm noktası olmak istemiyorum onun karşıma çıkmasını isterdim
Ayyy canım ya, o hissi çok iyi anlıyorum! 😔 Keşke hayat bazen karşımıza direkt çıkarıverse di mi? 💔