Sevdiğin kişinin sana zarar verdiğini bile bile kalmak, aşk mı yoksa bağımlılık mı?

insan bazen aşk sandığı şeyin içinde kaybolabiliyor… Seni kırdığını, yorduğunu bile bile kalıyorsan bu biraz kalbinin değil, alışkanlıklarının savaşı oluyor. Çünkü gerçek sevgi insanı eksiltmez, tam tersine huzur verir. Ama yine de kolay değil… İnsan sevdiği kişiden vazgeçerken aslında kurduğu hayallerden vazgeçiyor en çok.

Sevdiğim biri bana zarar veriyorsa beni sevmiyordur. Hastalıklı bir insandır ya da hastalıklı sevme biçimine sahiptir. Sevgi zarar vermez. Önce kendini sev. Bunları hak ediyor musun? Bence hak etmiyorsun. Kendini koru. Önce can sonra canan. Sana sen lazımsın önce! Sevgi incitmemeli hayatı güzlestirmeli.

Sana zarar verdiğini bile bile kalıyorsan bu takıntıdır, alışkanlıktır, bağımlılıktır... bu da korkutucu. sağlıklı değil kesinlikle. seni acıtan , seni kıran, seni yoran , seni üzen yerde kalıyorsan bu şu anlama gelir..."benim kendime saygım yok, o ne derse o ipleri ona verdim " demek... bu da sağlıklı değil, akıl dışı. sevgi değil aşk değil. takıntı direkt.

Bir noktadan sonra aşk değil bağımlılık oluyor bence. Çünkü sevgi insana huzur da vermeli, sürekli yara değil. Seni kırdığını bile bile kalıyorsan orada alışkanlık, korku ya da bağımlılık devreye giriyor olabilir.

Bağımlılık olmayabiliyor bazen takıntı olabiliyor... Sağlıklı bir durum olmadığı kesin.

Evli değilse üzene katlanmak saçma. Evliyse düzeltmeye çalışılır ama bekarlardaki emek boşuna