Hiç, kıymetini bilmeyen birinin hayatında en güzel şey olduğunu hissettin mi?

Evet… insan bazen yanlış kişinin hayatında doğru şey oluyor.
Sen elinden gelenin en güzelini veriyorsun, seviyorsun, düşünüyorsun… ama karşı taraf bunu ya fark etmiyor ya da değersizleştiriyor. O an anlıyorsun ki mesele senin ne olduğun değil, onun neyi görebildiği.
Birinin hayatında en güzel şey olmak yetmiyor… o güzelliğin kıymetini bilen biriyle karşılaşmak gerekiyor.
Yoksa ne kadar değerli olursan ol, yanlış elde hep eksik hissediliyorsun.

O denli kibir timsali hâle bürünmek bana yakışmaz. Herkesin sevgi kapasitesi farklı. Ve birinin eğer kendince içten içe senin kıymetini bilmediğini hissediyorsan uzaklaşma seçeneğini bir gözden geçirmeli :) Kibirle benim kıymetimi bilmedi diyerek büyüklenerek insan kendini bir şey sanıyor ama ne işe yarıyor birde buna bakmak lazım :)

onun benim kıymetimi bilememesi ya da fark edememesi tamamen onun sorunu bence. Benim degerimi azaltmaz bu, şey gibi, sevgimin karsiligini alamayınca ya da ihanete uğrayınca sevgim zarar görmüyor ya da terk edilince, sevgi benimdi, iyilik benimdi ve onlar bunu asla degistiremezler