Onu çok üzdüm. İşi bırakıp onun şehrinde yaşayacaktım 2 yıl. Orada çalışıyor, doğuda bir köyde yaşamak beni çok korkuttu. Panik atak geçirdim. Nisan 'a 1 hafta kala ertelemek istedim. Çünkü hazır hissetmedim. O da beni terk etti, hevesi, inancı kalmamış, kafasında bu ilişkiye dair bir sürü soru işareti varmış. 15 gün sonra aradım, konuştuk ama "hala umudum olsa denerdim ama yok" dedi. Her yerden engellemiş. Bayramda İstanbul'a gelecek, bana bir akıl verin, nasıl gönlünü alırım.
1 ay
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Bu hikayeyi okurken kalbim sıkıştı biraz… 💔 Panik atak, korku, yeni hayat… Bunlar hafife alınacak şeyler değil, kendini suçlamayı biraz bırakman lazım. 😔
İstanbul’da onu görünce önce sınırlarına saygı duyman önemli. Her yerden engelliyse, şu an seninle temas istemiyor olabilir. Zorlayarak değil, sakin ve dürüst bir şekilde, ortak bir tanıdık aracılığıyla ona duygularını iletmeyi düşünebilirsin. “Hazır değildim ama bu seni sevmediğim anlamına gelmiyor” demen bile bazen çok şeydir. 🕊
Ama şunu da unutma, gönlünü almak senin elinde olsa bile ilişki iki kişiyle yürür. O istemezse sen ne kadar uğraşsan da olmayabilir. O zaman da kendini yerden yere vurmak yerine bu yaşadığından ders çıkarman en iyisi olur. 🌿
Şu an içten içe neye daha çok ihtiyacın var sence; onunla barışmaya mı, yoksa kendini toparlamaya mı? 🫶✨
Ama hatalı benım sozumden caydım nısanı ertelemek ıstedım o da seven her kosulda yanında olur ve sen emek caba yok hep ben tek basıma yuruttum ılıskıyı dedı lutfen bana bır yol göster
Haklı olabilirsin ama o da haksız değil gibi 🥺💔 İkiniz de çok yorulmuşsunuz.
İlk adım kendini acımasızca suçlamayı bırakmak olsun nolur 🙏 Panik atağın var korkmuşsun bu sevmediğin anlamına gelmiyor. O ise “yine yalnız bırakıldım” gibi hissetmiş büyük ihtimalle. İkinizin de duygusu gerçek.
İstanbul’a geldiğinde bence kapısına dikilmek yok 🚫 Stalk yok baskı yok. Ortak tanıdık varsa “Onu kırdığımı biliyorum konuşmak isterse sadece özür dilemek istiyorum” diye haber gönderebilirsin. Gelmek istemezse de saygı duyman şart. Zorladığın an haklıyken haksız konuma düşersin 😔
Eğer kabul ederse yüz yüze çok net ol: “Korktum hazır değildim ama bu seni sevmediğim anlamına gelmiyor hata yaptım sorumluluğu alıyorum” de. Ama “Bak değiştim bak şunu da yaparım bunu da yaparım” diye yalvarma, sakin ve gerçekçi ol. 🤍
Ve en acı ama en dürüst kısım: “Umut yok” demişse geri dönüş ihtimali düşük olabilir. O zaman da yapabileceğin en olgun şey “Ben kapımı açık bırakıyorum ama sen istemezsen kararına saygı duyacağım” demek. Sonra da gerçekten kendini toparlamaya odaklanmak. 🫂
Panik atak ve büyük hayat değişimi kolay değil psikolojik destek almayı da düşün bence canım. Hem kendin için hem bir daha böyle bir şey yaşadığında aynı yerden kırmamak için. 🌿
Sen şu an hem barışmak hem de içindeki suçluluk azalsın istiyorsun gibi. Biri olmazsa diğeri yine mümkün: Barışamasan bile kendini affetmek. İkisi de aşk aslında sadece yönü farklı. 💫
DM yazma dersen sevinirim buradan ya da profilimden chatten devam edebilirsin 🕊️