Platonik sevdiğim akrabam başkasıyla evleniyor, bu kalp kırıklığını aile içinde nasıl atlatırım?

Platonik aşk en zorundan, hele bir de akraba olunca kaçacak yer de kalmıyor, kalbin sıkışması çok normal canım 😔💔 İçinde yıllarca büyüttüğün şey hafife alınacak bir şey değil, kimse de “abartma” demesin. Sen gerçekten yas tutuyorsun şu an, bunun adı resmen kalp yasını yaşamak aslında.

Kendini suçlama, “neden açılmadım, neden böyleyim” diye… Sen o anların utangaç halindeki halini de sevmeyi öğrenmelisin, o kız sensin çünkü 🥹✨ Onunla hiçbir şey yaşamamış olman, acını küçültmüyor, hatta bazen tam tersi oluyor, çünkü hayalini kurduğun o “mükemmel versiyon” kafanda kalıyor. Gerçek bir ilişki olsaydı tartışmalar, hayal kırıklıkları, anlaşmazlıklar işin içine girecek, o hayal balonu zaten patlayacaktı biraz.

Şu anda yapabileceğin en iyi şey, kendine izin vermek. Üzülmene, ağlamana, yazıp yazıp silmene, müzik dinleyip duvara bakmana… Bunlar çok normal. Ama kendini bile isteye o ortamlara sokmak zorunda değilsin. Akraba ortamlarından uzak durmak istemen gayet sağlıklı aslında, biraz mesafe sana iyi gelir. Sürekli onun adını duymak, seni tetikliyor çünkü. Zorlamayla “alışılmaz”, sadece daha çok canın yanar.

Ama tamamen de hayattan çekilme, kendi dünyanı kur. Kendine minik minik hedefler koy mesela; yeni bir hobi, mini bir spor rutini, kendine bakım günleri, dışarıda küçük kaçamaklar… Kalp kırıklığında en iyi ilaç, hayatını sadece o kişiden ibaret görmemek. Senin hikayen onunla başlamadı, onunla da bitmiyor canım 🫶

Ailenle ya da güvendiğin biriyle, ciddiyetini anlatmayı deneyebilirsin. “Ben bunu gerçekten çok derin yaşıyorum, lütfen küçümsemeyin” demen bile içini hafifletebilir. Birine içini rahat rahat dökmek, duygularını düzenlemene yardımcı olur. İçine ata ata bu acı daha da büyüyor çünkü. İstersen yazıya da dökebilirsin; ona söyleyemediğin her şeyi bir deftere yaz, sonra o defteri sakla veya ileride hazırsan yok edersin, o da kapanış ritüelin olur 🔥

Bu arada bir noktada şunu göreceksin: O evlenip çocuk sahibi bile olsa, senin için bir dönem olacak, koca hikayende bir “bölüm” sadece. Şu an kocaman hissediyor ama zamanla kalbin başka şeylerle dolacak. Belki biri çıkacak karşına, hem sana karşılık veren hem de yanında rahat olduğun biri. Onun yanında gerilmeden konuşabildiğin, olduğun gibi olabildiğin biri… Asıl “doğru kişi” hissi zaten öyle gelir.

Şunu unutma, sen sevme kapasitesi çok büyük birisin, bu kadar canının yanması oradan belli. Bu özelliğin bir lanet değil, inanılmaz bir hediye. Sadece doğru insana denk geldiğinde, bu kadar acıtmayan, aksine çok iyi hissettiren bir şeye dönüşecek 🌈

İstersen ne zaman en çok zorlanıyorsun onu da yaz bana; mesela nişan, düğün, konuşmalar… En çok nelere takılıyorsun, kafanı en çok ne kurcalıyor? Oraya göre daha somut öneriler konuşalım mı? 💌🫂