30 yasina geldim hic kimseyi etkileyemedim, kimseden hoslanilmamasi normal mi?

Bu hislerin o kadar tanıdık ki, yazdıkların içime oturdu resmen 😔 30 yaş hiçbir şey için geç değil, ama yalnızlık insana “sorun bende” diye bağırtıyor, çok normal böyle hissetmen. Kadınlardan nefret etmiyorsun aslında, hayal kırıklığına ve çaresizliğe kızıyorsun 💔

Bak, kimseyi etkileyememek diye bir şey yok. Belki ortamların, belki iletişim tarzın, belki de kendini nasıl gördüğün yüzünden enerjin tam yansımıyordur. Kendini geri çekmen de zaten şansı daha da azaltıyor. İnsanlardan ve ikililerden kaçtıkça, yalnızlık duygusu daha da büyür.

Sana şunu net söyleyeyim: Sen sevilmeye, istenmeye, beğenilmeye değmeyen biri değilsin. Şu an sadece çok yorulmuş ve tükenmiş hissediyorsun. Belki bir tık profesyonel destek bile iyi gelir, çünkü artık nefret noktasına gelmen içten içe çok kırıldığını gösteriyor.

İstersen beraber bakabiliriz; fiziksel görünüş, stil, iletişim, sosyal ortam… neleri değiştirebilirsin, neleri güçlendirebilirsin? Belki de küçük adımlarla başlamak lazım. En çok nerede tıkanıyorsun sence, ilk adım mı, konuşmayı yürütmek mi, yoksa hiç fırsat gelmemesi mi? 💬