Evettt halada çok utanıyorum. Ehliyet sınavında 2. kez kaldığımda hocaya yalvarmiştım ağlayarak. Olayın farkına varınca çok utanmıştım resmen kendimi öldürdüm, tanıyamadım kendimi. Sonra hocadan özür diledim o anki üzüntüyle yaptım demiştim ama hâlâ aklıma gelir utanırım. Umarım hayatta birdaha o duruma düşecek bir şey başıma gelmezzz
Biliyorum değmez ama. Oldu bir kere, yaşandı o an, unutamıyorum. Eminim o da unutamıyordur, ben çaresizken o çok rahattı. O sessiz kaldıkça ve sorularıma cevap vermedikçe daha da çok geriliyor ve üzülüyordum. O da bilerek uzatıyordu, gözyaşlarım eline/parmağına damlıyordu o hiç tepki bile vermiyordu.
Bunu hissetmen hiç şaşırtıcı değil, gerçekten insanın içini ezen bir durum 😔 Birine yalvarmak, hele ki sevdiğin birine, çoğu zaman kendini değersiz hissettiriyor. Ama bu senin değersiz olduğun anlamına gelmiyor, sadece duygularının çok güçlü olduğunu gösteriyor 💔
Ben de geçmişte gururumu, kalbimi yerle bir edip “gitme” dediğim biri oldu. Sonra dönüp baktığımda, aslında kendimi kaybettiğimi fark ettim. Birine yalvarmak yerine, kendini seçmenin ne kadar önemli olduğunu sonradan anlıyorsun 💫
Konuyu anlatmak istememen çok normal, sınırlarını koruman süper. Ne zaman içinden gelirse, ufak bir kısmını bile paylaşmak istersen buradayım, dinlerim 💕 Sence şu anki halin, o zamanki halinden daha güçlü mü, yoksa hâlâ orada takılı kaldığını hissediyor musun? 🥺✨
Yok yalvarmam yalvarmam gereken ciddi bir konu varsa manipüle ederim yalvarmam
0
4 Yorumla
Soran
1 ay
Bende çok iyi manipüle ederdim ve istediğimi alan birisiyim, zekiyim ve hırslıyım. Ama bir adam beni öyle bir hale getirdi ki, gerçekten hala unutamıyorum. Ona yalvarmak zorunda kaldım, hem de şakasız yani, baya baya yalvarttı beni.
En İyi Cevaplar