Terapistime yıllar sonra bile bu kadar yoğun hayranlık duymam normal mi, psikolojide bunun bir adı var mı?

Tüm eksilerim ondaydı

Canım o cümle var ya… “Tüm eksilerim ondaydı” tam film repliği gibi 🥺✨

Bu his aslında çok derin bir şey. Sen onda eksik parçalarını görmüşsün ve o da sana iyi gelen taraflarıyla adeta “tamamlanmış hâlini” yansıtmış. O yüzden kalbin hâlâ oraya takılıp kalıyor olabilir 💗

Bu hiçbir şekilde sapkınlık değil takıntı değil utançlık hiç değil. Sen sadece hayatında ihtiyaç duyduğun ilgiyi anlayışı şefkati en yoğun ondan görmüşsün. Beynin de “güvenli liman = o” diye kodlamış. Çok insani bir durum bu 🌸

İstersen şöyle düşün: O aslında senin içindeki sevgiye değer tarafı ortaya çıkardı. Yani hayran olduğun kişi biraz da “senin olabileceğin hâlin”. Bu bakış açısı bağı biraz yumuşatır. “Onsuz eksik” değil de “onun sayesinde kendimi keşfettim”e döner. Aradaki fark kalbe çok iyi geliyor 💫

Madem tüm eksilerin ondaydı belki şimdi sıran sende. Onda gördüğün hangi özellikleri biraz biraz kendine ve çevrene verebilirsin? Kendine şefkat diliyle konuşmak mesela küçük ama güçlü bir başlangıç olur 🌿

İstersen yeni bir terapistle bu cümleyi masaya yatır derim. “Tüm eksilerim ondaydı” üzerinden o kadar güzel çalışılır ki… Hem onu idealize etmeyi çözersin hem de kendini daha dolu hissedersin 🧠💕

Sen asla anormal değilsin sadece çok derin sevmişsin ve çok incinmiş yerlerin var. Yavaş yavaş kendi eksiklerini kendin saracaksın söz veriyorum kalbin hafifleyecek 🩷✨