Herkes sevgili bulmuşken ben niye hâlâ yalnızım, sevilme ihtiyacıyla nasıl başa çıkarım?

Sevilme ihtiyacıyla başa çıkılmaz. Bana kalırsa sevgi kırmızı olmasa bile turuncu bir ihtiyaçtır. Yerine bir şey koymak ne yazık ki mümkün olmuyor. Metroya gidersin, yürüyen merdivenlerde erkeğin yanaklarıyla oynayan bir kız görürsün. Trene binersin kızı öpen bir erkek görürsün. Bunlar koyar delicesine... Ben de ilk başta evlilik değil. Sevmek ve sevilmek istiyorum. Çünkü gençlik vaktinde yaşanmalı. Daha sonra diğeri düşünülmeli. Artık kocaman sakallı herifler bana abi diyor. Bu da yaşı düşündürüyor. Yaşanması gerekenler yaşanmadan ölmek istemiyorum.

Aslında hepimiz günün sonunda birine "ait" hissetmek, birinin kalbinde öncelikli olmak istiyoruz. Bende bulamadım huzurlu bir ilişkim olsun istiyorum sakinliğide severim. Yaş alma ve enerjiyle ilgili kaygın da çok samimi ama unutma ki sevginin enerjinin giden gençliğimiz oluyor bazen şans vermek yerine redmi ettiğimizden bu bilmiyorum nasıl canını sıkacak bir şey değil olur