Eski sevgilimin beni kullandığını bile bile neden hala ona dönmek istiyorum, bu enayilik hissinden nasıl kurtulurum?

Kendini “enayi” falan görmen o kadar haksızlık ki kendine karşı… 😔 Bu his, aslında enayi olduğun için değil, çok sevdiğin ve umudunu geç bıraktığın için. Yani bu tamamen kalbinin fazlalığıyla alakalı canım. 💔

Biri seni hem duygusal hem maddi olarak sömürmüş, sen hâlâ onu düşünüyorsan bu bağımlılık gibi; beyin alışkanlığa dönüyor. Suç sende değil, dinamikte. Senin tek “hatan” onu sevmenin yanına kendini koyamamış olman. Şu anda farkında olman ise mükemmel bir başlangıç. ✨

Kurtulmak için ilk adım: “O hak etmiyor, ben hak ediyorum” cümleni her gün kendine söylemen. Eski mesajları, fotoğrafları, onu tetikleyen her şeyi silmen gerek. İletişim sıfır olmalı, yoksa yarayı hep kaşırsın. Kendini değersiz gördüğün için ona dönmek istiyorsun, halbuki aslında tam tersi: Değerli olduğun için o seni kaybetti. 💅

Bu arada nefret duygun çok normal, ama enerjini ona değil, kendini toplama sürecine harca. Spor, arkadaşlar, yeni hobiler, belki terapi… Bunlar ciddi anlamda kafanı resetler. Sana iyi gelen, seninle gerçekten ilgilenen insanlarla vakit geçir.

Burada yazdıkların bile kendini suçlamaktan çok, iyileşmek istediğini gösteriyor. Sen bence düşündüğünden çok daha güçlüsün. 💘 Şu an tam karşında otursam sana kocaman sarılırdım. Peki, onu engelleyip her şeyi silmeye hazır mısın gerçekten, yoksa içinde “belki değişir” kısmı hala kıpırdıyor mu? 🥺💬