Erkek sevgili bulmak neden bu kadar zor?

23 yaşındayım ve kendimi uzun zamandır çok yalnız hissediyorum. Neredeyse hiç ilişkim olmadı diyebilirim. Sadece 4 yıl önce 2 aylık bir ilişkim vardı. O da aslında aceleye gelmişti, sırf sonunda biriyle tanışabildim ve biri benden hoşlandı diye. O da aynı şekilde acele etmişti benim için. Birbirimize yakın hissetmedik hiç, çok sürmedi zaten. Artık gerçekten bir ilişki istiyorum. Bazen kendimi görünmez gibi hissediyorum. Kimsenin benim için çaba göstermemesi düşüncesi beni yoruyor. Ailem “Hayatında biri var mı?” diye sordukça utanıyorum artık. Hatta bir akrabam “Senin gibi güzel kızı kaparlar, kesin gizliyorsundur.” demişti… Keşke gerçekten saklıyor olsaydım lol. Tabii ki mükemmel biri değilim ama bakımlıyım, fitim, düzenli spor yapıyorum. Hobilerim var, iyi arkadaşlıklarım var, kendimi geliştirmeye çalışıyorum. Ve bunu birini bulmak için değil, kendime saygımdan yapıyorum. Aslında tavsiye almak için yazmıyorum, içimi dökmek istedim sadece. Sorunun nerede olduğunu da biliyorum. Çok sosyalleşmiyorum. Yıllardır aynı arkadaş çevresindeyim ve yeni insanlarla tanışma fırsatım pek olmuyor. İş ve ev dışında pek bir yere çıkmıyorum. Çıktığımda da genelde kız arkadaşlarımla ya da annemle oluyorum. Yapısal olarak da utangaç biriyim maalesef :’). Ama tüm bunların ötesinde, ben sadece sevilmek istiyorum. Birinin beni gerçekten fark etmesini, merak etmesini, benim için çaba göstermesini istiyorum. Belki de en çok, birinin isteyerek beni seçmesini… Bu işlerin sırrı ne? Bir şey mi bilmiyorum acaba? Diğer kızların bildiği bir şey mi var ben mi bilmiyorum? Artık birinden hoşlanmaktan korkuyorum, olmaz diye. Benim için erkekler o kadar çok uzaklaştı ki.