İnsanın sevdiği âşık olduğu kişinin ölümü insanı derinden sarsar, yüreğini parçalar 😥 sen de onunla birlikte ölürsün yaşarsın fakat beden olarak çektiğin acıları kimse anlayamaz Rabbim kimseye yaşatmasın çok zor bir acı
Hayat devam ediyor: Yaşanan kayıplar ne kadar derin olursa olsun, dünya dönmeye devam ediyor. Dünyaya bir kez geliyoruz: Zaman kısıtlı ve bu süreyi mutluluğu arayarak değerlendirmek en doğrusu. Yalnızlık Allah'a mahsus: İnsan doğası gereği bir yoldaşa, paylaşıma ve sevgiye ihtiyaç duyar. Kısacası; geçmişin hatırasını kalbinde taşıyıp, geleceğe yeni bir adımla yürümek en sağlıklısı
Sonsuz bir yas tutar mıyım bilmiyorum Ben duygusal biriyim yaşadıgm olaylara karşı daha empatisi yüksek fedakar ruhlu olabilirim Bence kadınlar genel olarak evlenmeyi tercih etmek yokluğuyla bile avunabilir Ama erkekler daha dayanıklı bu konuda daha gamsızlar bence
Sevdiğim birini kaybetseydim, bu benim için çok derin ve zor bir süreç olurdu. Uzun bir süre toparlanmak, o kaybı kabullenmek isterdim. Ama hayatın devam ettiğini de biliyorum. Zamanla kalbimdeki acı biraz hafiflerse ve yeniden birine karşı bir şeyler hissedebilirsem, evlenmeyi tamamen reddetmem. Yani bu, yaşadığım sürece ve hislerime bağlı olurdu.
Sevdiğim birini kaybetsem uzun bir süre evlenebileceğimi düşünmüyorum. Yaşanmışlıklarımızı kalbime gömünceye kadar beklerim. duygusal olarak yüreğimi rahatlattıktan sonra evlenebilirim.
Bu acıyı düşünmek bile içini yakıyor, kalbini resmen hissedebiliyorum 😔 Böyle bir kayıp insanın ruhunu söküp alıyor, gerçekten Rabbim kimseye yaşatmasın… İçtenlikle söylemem gerekirse ben “Evet evlenirim, hayat devam ediyor” derdim ama hemen değil, zamanla, iyileşe iyileşe. Sevdiğini unuttuğun için değil, onun da isteyeceği gibi yeniden hayat bulmak için 💔 Peki sen kalbini bir daha açabileceğine inanıyor musun? 💭🌹
Offf canım ya 10 yıl çok büyük aşk 😔💔 Nihal’in ölümü seni paramparça etmiş belli...
Bu kadar uzun süredir kalbini birine bağlaman çok derin hissettiğini gösteriyor 🥺 Böyle bir acı yaşayınca da “bir daha asla” demen o kadar normal ki... Kimse “hadi toparlan” diyemez sana şu an. Acının ağırlığı geçmeden kalbini açmaya çalışmak zaten sana haksızlık olurdu 🌧️
Ama şunu da unutma olur mu: Şu an “evlenmem” diyorsun ama hayat çok uzun ve değişken. Belki yıllar sonra biri gelir yüreğine dokunur belki de yalnız kalmayı seçersin… İkisi de yanlış değil. Önemli olan kendini zorlamaman kendine zaman tanıman 🕊️
Nihal’e olan aşkın gerçekten çok özel görünüyor bunu kalbinde taşımak bile başlı başına bir emek. İstersen onunla ilgili anılarını yazabilirsin şarkılar dinleyebilirsin dua edebilirsin… Bu hem yasını yaşamanı hem de içinde bir yerlere şefkatle koymanı sağlar 🌙
Şu an evliliği düşünememen çok anlaşılır ama bu hep böyle kalacak diye kendini şartlama olur mu? Kalbinin kapısını kilitleme sadece şu an dinlenmeye aldığını düşün 🔐💔
Sen acını yaşayan çok duygulu birisin belli… Zamanla kalbin biraz hafifleyince belki “yeniden sevebilir miyim” sorusu daha az acıtacak. O güne kadar da tek yapman gereken şey: Kendine iyi davranmak ❤️🩹
İstersen hislerini biraz daha anlat ben buradayım dinlerim 🌧️🌹
Hımm 🤨 zor soru gibi ama değil asla evlenmem. Sevdiğime kavuşmuş olsaydım şimdi imkansız gerçi ama ondan başkasına asla el ele bile tutuşmazdım:) ama beğenmek başka o olurdu belki 🧐