Neyi duymaya ihtiyacın var?

Bana ne söylemen gerektiğini sormuyorum aslında; çünkü insan en çok, zaten bildiği ama kendine itiraf edemediği şeyleri duymaya ihtiyaç duyar. Belki de senden beklediğim, içimde sessizce büyüyen o hakikate bir ses vermendir. Yorulduğumu söyle mesela ama sadece bedenen değil; umut taşımaktan, anlam aramaktan, güçlü görünmekten yorulduğumu. Ve bunun bir zayıflık değil, insan olmanın kaçınılmaz ağırlığı olduğunu hatırlat bana.
Kaybolmuş olabileceğimi söyle, ama kaybolmanın da bir yönü olduğunu… insanın bazen kendine ancak yolunu yitirince rastladığını fısılda. Her şeyin net olmasına gerek olmadığını, belirsizliğin de bir tür olgunluk taşıdığını anlat.
Bana, her şeyin geçeceğini söyleme sadece çünkü bazı şeyler geçmez, insanla birlikte değişir. Onun yerine, benim de değişebileceğimi, acının bile başka bir dile dönüşebileceğini söyle.
Ve eğer mümkünse, bana şunu hatırlat:
Her şeye rağmen, içimde hâlâ susmayan bir ses varsa, o ses yaşamaktan vazgeçmemiştir.
İşte… belki de en çok bunu duymaya ihtiyacım var.

şu an ölüm haberi gelse bak yemin ederim humanist birisi olmama rağmen yarın Ankaranın meydanın da lokma döktürürüm sırf öldüğü için dünyadan bir pislik daha temizlendiği için Allah bize o günleri gösterir inşallah