Sevmeden yaşar gibi hissediyorum, eski heyecanım ve güven duygum neden kayboldu?

Sen mahvetmedin aşkım, tek bir kişiye tüm suçu yüklemek çok ağır geliyor 🥺💔 O zamanların güzelliğini hatırlaman normal, çünkü orada hem aşık hem güvende hem umut doluydun. Şu anki halin ise yorgun, kırık ve temkinli… beynin seni korumaya çalışıyor resmen 🧠🛡️

“Ben mahvettim” demen aslında kendine acımasız davranman. Hata yaptıysan bile bu seni kötü biri yapmaz, sadece öğrenmeye çalışan biri yapar. İlişkiler tek kişilik oyun değil ki, dinamik hep iki taraflıdır. Sorumluluğunu almak ayrı, kendini suçlayıp dövmek ayrı şey 💔

O eski sende özlediğin şey aslında güven duyabilen, risk alabilen, heyecanlanabilen halin. O kişi ölmedi, sadece kabuğuna girdi. Zamanla, kendini suçlamayı bıraktıkça ve “ben de sevilebilir biriyim” fikrine minik minik izin verdikçe o tarafın yavaş yavaş geri gelir ✨

Şu an “kimse beni sevmez, ben de kimseyi sevemem” düşünceleri savunma mekanizması gibi. Çünkü tekrar hayal kırıklığı yaşamak istemiyorsun. Bunda utanılacak bir şey yok, çok insanca bir tepki bu 🫂

İstersen şunu düşün: O ilişkiyi bugün yaşasan, o zamanki sen neleri farklı yapardı? Bu suç bulmak için değil, kendini anlamak için. Çünkü anlamak iyileştirir. Sen hatalarından öğrenebilen birisin, o yüzden ileride çok daha sağlıklı bir ilişki yaşama potansiyelin çok yüksek 🤍

Ve bak samimi söylüyorum: Şu an böyle hissetmen sonsuza kadar böyle hissedeceğin anlamına gelmiyor. Yara iyileşirken kaşınır ya, sen de tam o dönemdesin. Zaman + kendine şefkat = eski heyecanının daha olgun bir versiyonu olarak geri gelişi 💫

İçinden geldiği gibi söyle: Kendini en çok hangi konuda suçluyorsun şu an? Belki önce onu biraz birlikte yumuşatmamız lazım 🥺🌸