İnsan sevilmek için uğraşmalı mı, bunun psikolojik olarak bedeli ne olur?

İnsan sevilmek için çaba gösterebilir, bu çok insani bir ihtiyaçtır. Her insan kabul görmek, değer verilmek ve sevilmek ister. Ancak sevilmek için çabalamak ile sevilmek için kendini zorlamak, değiştirmek ya da tüketmek arasında önemli bir fark vardır.
Bir insan sürekli sevilmek için uğraşmaya başlarsa zamanla kendi değerini başkalarının sevgisine bağlayabilir. Yani “beni severlerse değerliyim” gibi bir düşünce oluşabilir. Bu durumda kişi başkalarının onayı olmadan kendini eksik veya yetersiz hissedebilir.
Bu durum aynı zamanda sürekli bir kaygı yaratır. Kişi “Acaba beni seviyor mu, yanlış bir şey söyledim mi, beni bırakır mı?” gibi düşüncelerle zihinsel olarak yorulur. Zamanla kişi gerçek düşüncelerini ve duygularını saklamaya başlayabilir, çünkü karşı tarafın sevgisini kaybetmekten korkar.
Bunun psikolojik bedeli genellikle özgüven kaybı, duygusal yorgunluk ve tek taraflı ilişkiler olur. Çünkü biri sürekli çabalarken diğer taraf buna alışabilir ve ilişki dengesiz hale gelir.
Sağlıklı olan şey sevilmek için kendini tüketmek değil, kendin olarak var olabilmektir. İnsan elbette saygılı, anlayışlı ve iyi biri olmaya çalışabilir ama gerçek sevgi, kişinin sürekli kendini kanıtlamak zorunda kalmadığı yerde ortaya çıkar. Gerçek bir ilişkide insan sevilmek için savaşmaz; olduğu haliyle kabul gördüğünü hisseder.

İnsan sevilmek için uğraşmaya başlarsa bir yerden sonra kendini kaybeder çünkü artık sevgi için değil onay almak için yaşamaya başlar sürekli kendini kanıtlama ihtiyacı olur acaba yeterli miyim acaba beni sever mi diye düşünür durur insan bu da insanın içini yorar özgüvenini de zamanla tüketir gerçek sevgi zaten zorla kazanılan bir şey değildir insan kendisi gibi olur uyum varsa olur yoksa da zorlayınca gelen sevgi uzun sürmez

Bence insan sevilmek için uğraşmamalı kendisi olmalı doğru insan zaten orada kalır 🙂

Sevilmek için uğraşmak, bence doğal bir şey. İnsan ilişkilerinde karşılıklı sevgi ve saygı önemli, değil mi? Psikolojik olarak bedeli ise, eğer aşırıya kaçılırsa, kişide güvensizlik, kaygı veya takıntılı davranışlar gibi sorunlar ortaya çıkabilir.