Ayrıldığım sevgilimi unutamıyorum, bağımlılık mı bu, aile baskısına rağmen geri mi dönmeliyim?

Bir ilişkim vardı bir buçuk senelik hayatımda kimseyi onun kadar sevmedim, yanında bulduğum huzuru yüzünü gördüğümde hissettiğim neşeyi rahatlamayı hayatımın hiçbir zamanında hissetmedim. Ayrılma sebebimiz ortamda bir arkadaşının, erkek arkadaşımın arkasından "ben onun sevgilisiyle buluştum" demesi. O buluşan kişiyi ben sandı çok ağır ithamlarda bulundu fakat sonradan sorup soruşturduğunda yıllar önceki sevgilisinden bahsedildiğini öğrendi benden çok defa özür diledi ama bu bir buçuk sene de bende o da çok yıpranmıştık çok tartışırdık fakat bu son damla olmuştu benim için. İlişki içindeyken çalışmadığı dönemde ona maddi destekte bulunuyordum fakat ailem bunu fark etti ve bu onların sabrını taşıran son damla oldu onunla görüşmem halinde ona zarar vereceklerini söylediler. Ona bunu söylediğimde sen yanımda ol da ne olursa olsun dedi ama yapamıyorum ailemi karşıma almama değer ama ben kimse mutsuz olsun istemiyorum. Başkalarıyla flört ettim ama ne içim ısınıyor ne buluşmaktan ne konuşmaktan ne görmekten zevk almıyorum. Bana verdiği huzuru başka bir yerde bulamıyorum nasıl yaşayacağım böyle bilmiyorum. Bu sevgi iki taraflı onun farkındayım ama gitmiyor o kadar hata yaptı bana o kadar hak etmediğim ithamlarda bulundu ki benim emeklerime rağmen bunu sindiremiyorum. Ben 23 o 38 (bekar-evlenmemiş) yaşında yan yana da yakışmıyoruz yani mantıken yanlış bir seçim ama kopamıyorum. İlişkiye devam etmeye çalışsak bir türlü bırakıp hayatımıza bakmaya çalışsak başka türlü. Ne yapmalıyım nasıl bir yol izlemeliyim üzülmekten perişan oldum lütfen bana fikir verin.

Zamana bırak belki herkes kabullenir bir şekilde
Yoluna bak ne kendini yıprat ne karşındakini
Yaşını ve cinsiyetini belirt, oyunu kullan:
Ayrıldığım sevgilimi unutamıyorum, bağımlılık mı bu, aile baskısına rağmen geri mi dönmeliyim?
Cevapla