Bazen birini hayatına almak için tek bir his yetmez. Güven ararsın, huzur ararsın, belki de yanında kendin gibi olabildiğin o rahatlığı. İlk heyecan geçtikten sonra geriye ne kalıyor, asıl mesele biraz da bu. Sence birini gerçekten hayatına dahil etmek için neyi görmen gerekir?
Eğer şu saatten sonra birini hayatıma alacak olursam iki yüzlü ve egoist olup olmadığına bakarım. Çünkü iki yüzlü insanlardan çok zarar gördüm. Yüzüne bakıp da arkamdan konuşan insanlardan çok zarar gördüm. Bir insan nasıl yüzüne bakıp da senin arkandan oyunlar oynayabilir aklım hala almıyor. Ayrıca egoist ve bencil insanlardan da uzak duruyorum. Sadece kendisini düşünen ve kendisinin isteklerinin olmasını isteyen insanlar çok zararlılar. Onlardan uzak kaldığın zaman zaten hayatın düzene giriyor ki. Yaşadım ve gördüm. Şu an kafam rahat beynim rahat sinirlerim rahat ve sosyal aktivitelerim daha fazla. Meğerse zarar veriyormuş bana benim haberim yokmuş. Bana çok şey öğretti arkadaşım biri insan diyemiyorum ama arkadaş diyorum ona. Artık daha fazla dikkatli yaklaşıyorum insanlara ve çok güzel zamanlar geçiriyorum artık.
Zor soru. 💭 Çok zor duygu beslerim ancak sevince derin olur bu. Karşımdaki kişi, adım atmaktan korkmayan, aşkı taktiklerle yürütmeyen olgunlukta olmalı. Sevgi benim için ➡ nasıl bir his biliyor musunuz? Mesela bir çiçeği ben seviyorum, ancak onu sulamıyorum o zaman sevginin değeri kendi içinde kayboluyor. Bir duygu varsa kalpte o duygu yansıtıldığı ölçüde değerli ve özel. Yoksa bu duvar da beni seviyor olabilir bunun bir anlamı var mı yok. Aşk duygusu için ➡ aşkın da sevdanın da hakkı verilmeli. Öyle kendi köşene çekilip ben buna şuna aşığım demekle dönmüyor değirmen anlayacağınız, cesaret, istikrar, eyleme geçmek şart. Beraber bir yolda yürünecekse benim düşüncem bunlar. 🎗
Birini hayatıma almak için büyük sözler değil, küçük anlarda nasıl davrandığını görmem gerekir. Heyecan geçince hala saygı kalıyor mu, zor bir günde omuz omuza durabiliyor muyuz, asıl mesele bu...
Yanında rol yapmadan susabiliyorsam, kırıldığımda korkmadan konuşabiliyorsam… işte o zaman kalmak isterim. Cünkü gerçek bag, kalp çarptığında değil; kalp sakinleştiginde de yerinde durabiliyorsa kurulur..
Neye sinirlendiğini, nelere güldüğünü, zorluklar karşısında nasıl bir tavır sergilediğini, hayatı neyden ibaret görüp, neleri hedeflediğini görmem gerekir.
Ayhan, konu tam kalbime göre 💙 Birini hayatına almak için bence önce yanında gerçekten “sen” kalabiliyor musun ona bakmalısın. Maskesiz, filtresiz, trip atmadan… İlk heyecan gidince geriye saygı, güven ve huzur kalıyorsa işte orası tamamdır ✨ Kavga anında bile incitmemeyi seçiyorsa, zor günde yanında duruyorsa o insan alınır hayata. Sen en çok hangi duyguyu arıyorsun, güven mi tutku mu? 💫