Kıskançlık tek cümleye sığmaz. Bazen sevdiğini kaybetme korkusudur, bazen kendini yetersiz hissetmenin gölgesi. Dozunda olursa sahiplenme değil değer verme olur. Ama güven zayıfsa büyür, kontrol etme ihtiyacına dönüşür. Aslında kıskançlık çoğu zaman karşı tarafla değil, insanın kendi içindeki eksiklikle ilgilidir. Sevgi güvenle sakinleşir, korkuyla değil.
Ben bu felsefik görüşlerin hepsine katıldım nedense hepsini de kendince göre çok mantıklı sebepleri ve açıklamaları var ben birinde olanı kendimde olsun olarak kıskanmam ama sevdiğim insanları kıskanırım çok sevdiğim sahiplendiğim benimsediğim insanları kimseyle paylaşmak istemem bunun sebebi kaybetme korkusu veya yetersizlik veya başka bir şey değil benim nezdinde ona verdiğim değerin çok yüksek ölçüde olması biraz bencilce olacak ama sadece benim başkasının olmasın başkasıyla paylaşmayayım düşüncesi Ben insanlarla paramı evimi bağırkımı eşyamı yemeğimi paylaşırım ama sevdiklerimin paylaşamam temelde ya tam sebebi nedir yine bilemem belki ama kıskançlık bir şey değildi çok şeydir ama var olan kıskançlık bende mevcut..
Teşekkür ederim sesli yazımın azizliğine yine uğramama rağmen.. bir şeyler uğraşırken sesli yazıyorum sonra böyle bazı telaffuzlarda sıkıntı olabiliyor teşekkür ettim:))
Bana göre kıskançlık sahiplenmeden doğuyor. Hani insana tatlı tatlı gelir yandan bir sırıtırsın sevildiğini hissettirir. Ben böyleyim ve karşımdaki kişiden de bunu beklerim. Kısıtlama gibi hissettiren sınırları olmayan yersiz davranışlara ben kıskançlık diyemiyorum güvensizliktir diyorum. Tehlike de orada başlıyor bence.
Örnekteki filozof, düşünür, bilim insanlarının düşüncelerine katılmıyorum bence kıskançlık dozunda olursa gönül telini titretir, ilişkiyi güçlendirir, sahiplenilme algısı oluşturur, yaratılan her canlı eşini kıskanır öyle de olmalı ama dozu aşılırsa zehirli olabilir
Kıskançlık bence gerçekten tek renkten oluşmuyor, tam bir duygu kokteyli gibi 🍸💔 İçinde korku da var, sahiplenme de, bazen de “ya kaybedersem?” paniği… Güvenliyken minik bir kıpırtı, güvensizken fırtına olabiliyor 🌪️ Ben ilişkide güven varsa kıskançlığın yumuşadığını gördüm. Sevgi amaç olunca huzur veriyor, sahiplik olunca yoruyor. Sen daha çok koruma mı yaşadın, yoksa kırılganlık mı? 💭💙
Freud'un tanımını James A. Coan'ın göstergesini anladıgım veya öğrendiğim günden beridir kıskanclık yaşadıgımda sebebine iniyor ve kıskançlıgı ortadan kaldırıyorum
Kıskançlık benm zihnımde daha çok yetersizlik hissi olarak yer edinmiş
Onda var bende neden yok kıskançlıgıda temelde yetersizken
Romantik ilişkin deki kişinin seni değil başkasını tercıh etme düşüncesinin de temeli yetersizliğe dayandırıyorum kendimce
Yetersizlikten kastımda bir yerde kendinin farkında olmama hali ve öz güvensizlik denebilir sanırım
bence kıskançlık daha çok güven sorunlarından kaynaklanıyor. benim tanıdığım kadarıyla bazı insanlar partnerlerinin güvenini kazanmak için sürekli onay bekler ve bu onay gelmediğinde kıskançlık duygusu ortaya çıkar. ayrıca immanuel kantın dediği gibi sahiplenme duygusu da kıskançlığı tetikleyebilir.
Kıskanmayan kişi sevmiyordur derler. Lakin fazla kıskanan insan da takıntı başlar kişinin her yaptığı olay kişide kıskançlık çıkartır. Bu sebepten fazlası hem kıskanan kişiye hem de kıskanılan kişiye zarar verir. En güzeli yerinde kıskançlıktır
Birbirini seven iki insan için bu bir sevgi göstergesidir. Ancak bir de insanların birbirinin mutluluğuna ve başarısına tahammül edemediği durumlar vardır; biz buna hasetlik diyoruz.
Sevgi güvenle sakinleşir, tehdit algısıyla büyür. bu cümleden yola çıkarak kıskanma algısının güvensizlikten ya da tam anlamıyla benimseyemediği durumlarda ortaya çıkar diye düşünüyorum.