Bir insanın sende kalıcı olmasını sağlayan tek özellik ne?

Benim en büyük sorunum şu an tam olarak bu: Hayatıma giren kimse kalıcı olamıyor. Bunun tek taraflı bir mesele olduğunu da düşünmüyorum; ne tamamen ben diyebilirim ne de tamamen karşı taraf. Ama şunu net görüyorum ki insanların en büyük problemi tahammül. Kimse kimseye tahammül edemiyor. Bunu hep söylerim, muhtemelen söylemeye de devam edeceğim. Alçakgönüllülük desen, o da eksik. Yer yer bende de var bu eksiklik, inkâr etmiyorum. Anlayış, saygı, uyum, sevgi, değer… Bunların her biri önemli ama tek başına yeterli değil. İnsanlar çoğu zaman beklentiyle emeği karıştırıyor. “Benden çok şey bekledi” deniyor mesela. Oysa bazen istenen şey fazlalık değil, sadece anlaşılma çabası. Ne yazık ki günümüzde anlaşılmaya çalışmak bile yük gibi algılanabiliyor. Aile sorumlulukları, iş temposu, kişisel dertler derken herkesin sabır eşiği zaten düşmüş durumda. Bir de seçeneklerin fazlalığı var; herkesin herkese ulaşabildiği bir düzende, insanlar kolay vazgeçebiliyor. Hayatımdaki insandan anlayış, saygı, sevgi ve emek beklerim. Ama bunları karşılıksız talep etmem; ben de vermeye çalışırım. Sorun şu ki, en küçük mesele büyüyebiliyor ya da birikenler bir noktada en büyük problem hâline gelebiliyor. İki tarafın beklentisi de çoğu zaman bitmiyor; sürekli daha fazlası isteniyor. Yanlış anlaşılmak istemem ama geçmişte erkeklerin ilişkide daha fazla çaba gösterdiğini düşünüyorum. Cinsiyet ayrımı yapmak niyetinde değilim; iki tarafın da eksikleri var. Ancak “eşitlik” kavramını savunurken, bazen sorumlulukların göz ardı edildiğini düşünüyorum. Ben eşitlikten çok adaleti önemsiyorum. Çünkü herkesin yükü, kapasitesi ve beklentisi aynı değil. Yeni biriyle tanışmak artık çok kolay. Sadece sosyal medya değil, gerçek hayatta da öyle. Tanışma süreci, heyecan, midede kelebekler, uzun sohbetler… Her şey hızlı başlıyor. Ama aynı hızla da bitebiliyor. Bir anda “ghostlama” dediğimiz o sessizlik devreye giriyor. Bu konuda kimseyi hedef olarak gösterip cephe almıyorum; kendimi de dahil ediyorum. Hepimiz bazen kolay olanı seçiyoruz. Sonuç olarak, birini hayatına almak zor değil. Zor olan; o ilişkiyi sürdürülebilir kılmak, sorumluluğunu almak ve tahammül edebilmek. Asıl mesele de tam olarak burada başlıyor.🙂🫡

Bir insanın bende kalıcı olması için ➡ tek özellik; cesaretli olması ve ilgisinde tutarlılık. Bu ikisinden en çok hangisi dersek; cesaret diyorum. Bir insanın cesareti beni daha çok çeker. Çünkü korkusuzca yaklaşımı sevgisinin arkasında dağ 🗻 gibi durması bunlar özel ve güzel hissettiren şeyler. Ben bir erkekte kadın olduğumu hissetmek isterim ilişkideki kadın olduğumu bana hissettirmeli her zaman benden adım beklememeli. Beni şaşırtmalı, ayaklarımı yerden kesmesin ama yani öyle bir şey desin ki ; ben" işte bu adam " diyebilimeliyim.