İnsan bazen güçlü görünür ama aslında en çok güvenmekten korkar. Duvarlar bir günde örülmez, bir günde de yıkılmaz. Ama bazen fark etmeden birine karşı daha açık konuşmaya başlarsın, savunma yapmazsın, susarken bile huzursuz olmazsın. Güven çoğu zaman büyük sözlerle değil, küçük rahatlıklarla anlaşılır.
Onunla bir şeyler paylaşmaya başladığında. Bu maddi manevi her şey olabilir. Yeri gelir sırrını anlatırsın yeri gelir borç verirsin. Onun yanındayken sürekli tetikte olmazsın. Söylediklerini tartıp biçmek zorunda hissetmezsin. Bir şey anlatırken “Acaba yanlış anlar mı, aleyhime kullanır mı?” diye düşünmezsin. İçinden geldiği gibi konuşabildiğini fark edersin. Zayıf yönlerini saklama ihtiyacın azalır. Hatalarını, korkularını ya da utandığın bir anını paylaşırken aşırı bir kaygı hissetmezsin. Çünkü için için, bunun sana karşı kullanılmayacağını bilirsin. Güven biraz da savunmaların yavaş yavaş inmesidir. Yokluğunda da zihnin rahattır. Mesaj atmadığında hemen en kötü senaryoları yazmazsın. Verdiği sözleri tutacağına dair bir temel inanç oluşur. Şüphe yerini sakin bir bekleyişe bırakır.
Benim için güven koşulsuzdur. Zaman içinde o koşulsuz güvene ne yaptıklarını izlemek çok hoşuma gidiyor. Bu tamamen benimle ilgili. Ayrıca koşulsuz güvenimin sonucunda da hiçbir şekilde sarsılmıyorum, çünkü güvenim azar azar veya birden bittiğinde bu benden çıkıyor artık. Güvenmek beni sadece eğlendiriyor
Onun yanında doğal olabilmem, her şeyi korkusuzca dile getiriyor olmam, bazen ona takılmam, sesinde huzuru bulmam ona yaslanmam. Her konuda konuşabilmek siyaset dahil çünkü beni yargılamayacağını, tanıdığını bilirim. Böyle hissedersem güven duyabilirim 🧐
İçim gerçekten ısınmaya başlar kendime bile itiraf edemeyeceğim kadar gözümde ve gönlümde yüceltmeye başlamışımdır daha yakın hissederim özetle ‘Evimdeymişim’ gibi hissederim onunla konuşurken, onun yanındayken… güvenmek çok güzel bir histir
Bence birine güvenmeye başladığını, yanında “rol yapma” ihtiyacı hissetmediğinde anlarsın 🤍 Savunmaya geçmezsin, yanlış anlaşılma korkusu azalır, mesajına geç cevap verse senaryolar yazmazsın kafanda. En güzeli de şu; suskunluk bile rahatsız etmez… Yanında iç sesin sakinleşir. Bu çok büyük bir şey 🫶🏻 Sen şu an o küçük rahatlıkları hissetmeye mi başladın, yoksa hâlâ temkinli misin?
Kalp hisseder ki zaten ya da çaktirmadan bir yardımda bulun dersin ve ya başka bir şekilde denersin ona göre karar verilir. Ama kalp hissi yanılmaz yanıltmaz.
Ufak da olsa yaşamıma dahil etmeye başladığım anlarda anlarım; hayallerimi paylaştığım, sıkıntılarımı açtığım ve sırtımı dayayabileceğimi hissettiğim zamanlarda güven başlar.
Kendini güvenen insan başkalarını güvenmeyi öğrenir. Güvenilir ve güvenilmeyen insanları ayırt edebilir, o yüzden kendini güveni yüksek insanlar birine güvenmeyi bilir.