Sevgi her zaman kendiliğinden gelişen bir durum mudur, bazen tercih olabilir mi?

Bence sevgi karar anından daha çok bir farkediş anı. Birini sevmeye oturup "tamam bugün seni sevmeyi"seçiyorum diyemiyoruz ki. Bazen bir gülüş, bir bakış bile içimizde hiç farkında olmadan birşeyin ısınmasına neden oluyor. Belki sonrasında o sevgiyi büyütmek bizim tercihimiz oluyordur ama birisinden aldığımız ilk kıvılcım kalbin sanki kendi iradesine bağlıymış gibi hissettiriyor yani biz seçmeden oluyor. Ve bence en güzel olanı da bu sebep aramadan, hesap yapmadan, kendiliğinden gelen şeyler.

Hshsjs olur öyle şeyler.

4 yılda ne bileyim ya tecrübe olmamalı bence. İçinde bir ukte olarak kalır insanın.

Anladım.

Belki de mesele ateşten kaçmak değil doğru ateşi tanımaktır. Sonuçta her alev yakmaz bazıları insanı ısıtır. Mesafeyi ayarlamak öğreniliyor ama kalbin heyecanlanmasını susturmak biraz hayattan vazgeçmek gibi. Bence önemli olan yanmadan sevebileceğin birini bulmak ya da birlikte yanmayı göze alabilecek cesareti.

☺️☺️

Rica ederim.