Ayrılık acısı yüzünden kafam hiç susmuyor, anılardan nasıl kurtuldunuz?

bende aynısı. cok saçma geliyor bir kisiye hayat enerjini bağlamak, geri donmesini beklemek, herseyde heryerde onu anımsamak , etrafında onu hatırlatan seyler, boyle bitmemeliydi diye dusunmek, baskasiyla olma ihtimali, o baskasiyla yeni anılar biriktirirken sen hala onu düşünmeye devam edecekmissin gibi, sana soyledigi seyleri baskasina soyleyecek, onun eksikligi, yerini doldurmaya çalışanlar, bir anda soguyusunun nedenini bilmemek , geri dönmeyeceğini bile bile geri dönmesini beklemek, dua etmek, ağlamak, zırlamak, yemeden içmeden kesilmek, eski mesajlari okumak , fotoğrafına bakmakla yetinmek, yanına gidememek, seni kabul etmemesi , yalvarmak, yakarmak, oldurmaya çalışmak , gurursuz, yüzsüz olmak , konusmak istedigin tek kişiye rahatsızlık verdiğini hissetmek, istenilmemek, ondan başka bir şey düşüenmemek , odaklanamamak, onun yüzünden kötüyken bile ona anlatmak istemek, kırılmak , @ptal gibi hissetmek, ümit verilip yarı yolda bırakılmak, nasıl bu kadar güzel seviyor rolü yaptığını anlamaya çalışmak, sevmiş mi sevmemiş mi anlamamak ya da , inanmak, beklemek, hiç gelmeyecek birini beklemek.
öyle içimden geldi

Bugünlerde ayrılan ayrılana. Bu kaçıncı denk gelişim, ikş günde hemde. Yani bu durumda yapılacak en iyi şey, dikkatini mümkün olduğunca dağıtmak. Beyin neye odaklanırsa orayı büyütür. O yüzden dikkatini anılarınızda, onda tutmamaya çalış. Bu sayede nöral bağların zayıflar ve sen rahatlamaya başlarsın

Taktik çok basit
O sana kötü bir şey yapılmış gibi kendi kodla yani seni aldatmış senin istemediğin şeyleri yapmış gibi düşün kendi kendini ona karşı doldur sinirlendir vs zamanla soğuma geliyor içine harika bir taktiktir bu