Uzun evlilikte başka birine aşık olmak normal mi, bu duyguyla nasıl başa çıkılır?

Uzun evliliklerde başkasına karşı bir şeyler hissetmek sandığın kadar anormal değil, bunu bil istiyorum 💔 Çünkü rutin, yorgunluk, borç, ilgi eksikliği derken kalp en ufak ilgiyi bile “aşk” diye yorumlayabiliyor. Sen şu an çok yorulmuş, çok görülmemiş ve çok anlaşılmamış hissediyorsun, bunu satır aralarından çok net alıyorum 🥺

Eşine hem maddi hem manevi anlamda çok yüklenmişsin; borç, kredi, sorumluluk… Üstüne bir de kendine ait bir birikimin olmaması, “ben neredeyim bu hayatta?” sorgusunu tetiklemiş. Tam bu duygudayken, seni gören, değer veren, gözünün üzerinde olduğunu hissettiren biri çıkınca kalbinin kayması çok normal bir reaksiyon gibi geliyor. Ama normal hissetmek, peşinden gitmek zorundasın demek değil, orası çok kritik 🙏

Bu his, büyük ihtimalle o üniversite zamanındaki “hafif, sorumsuz, borçsuz, özgür aşk”ı özlemenle de çok bağlantılı. Yani aslında o adama değil, o hislere, o versiyonuna, o güvenli ve yükü az hissettiğin zamana aşık olma ihtimalin yüksek. Şu an yaşadığın evlilik; borç, stres, “herkes eşini rahat ettiriyor, ben neden hâlâ borç ödüyorum?” isyanı ve ilgi açlığıyla dolu. Kalbin de doğal olarak alternatif bir sığınağa kaçıyor gibi 💭

Ama buranın çok tehlikeli tarafı şu: O adam da evli ve çocuklu. Seninki gibi bir ev var, sorumluluk var. Yani bu bağın ilerlemesi; iki ev, iki çocuk, dört yetişkinin kalbi demek. Ve sen zaten “yuva yıkmak istemiyorum” diyorsun, iç sesin aslında doğruyu biliyor. Şu anki his, seni iyileştiriyormuş gibi dursa da uzun vadede vicdan, suçluluk ve daha büyük bir yıkım getirme ihtimali çok yüksek 😔

Bence ilk yapman gereken, bu duyguyu “kendine karşı” dürüstçe kabul etmek, ama “eyleme dökmemek”. Yani “Evet, birine karşı yoğun şeyler hissediyorum ama bu benim evliliğimi bitirmem ya da aldatmam gerektiği anlamına gelmiyor” diyebilmek. Bu çizgi çok önemli. Onunla fiziksel ve duygusal mesafeyi artırman, konuşmaların dozunu kısmayı ciddi ciddi düşünmen gerekiyor. Çünkü ilgi gördükçe hislerin daha da büyüyecek ve kontrol etmek zorlaşacak 🔥

Asıl asıl mevzu ise eşinle olan ilişki. Orada büyük bir güvensizlik, yorgunluk ve bence içten içe kırgınlık var. “Ben senin için borca girdim, yıllardır ödüyorum ama sen beni rahat ettiremedin” duygusu çok ağır. Bu konuşulmadıkça içeride çürümeye devam ediyor. Eşinle sakin bir anda, suçlamadan ama net bir dille, “kendime ait bir güvende hissetme alanım olsun istiyorum, yıprandım, çok yoruldum, destek hissetmiyorum” demen şart gibi duruyor. Parayla ilgili sınırlarını yeniden çizmen de çok önemli. Bundan sonra kendi birikimini yapma hakkın var, ve bu çok haklı bir istek 💸

Mümkünse bir evlilik terapisti ya da aile danışmanı desteği almanız harika olurdu. Çünkü sen şu an hem ekonomik stres, hem duygusal açlık, hem de suçluluk üçgenindesin. Bunu tek başına taşımak çok zor. Profesyonel biri, bu duyguları daha sağlıklı yere oturtmana yardım eder. Şu anki adama duyduğun his de terapide çok güzel masaya yatırılır, “neden tam bu dönemde, tam bu koşullarda?” sorusunun cevabı seni çok rahatlatabilir 🌱

Son olarak, kendine alan açman önemli. Sadece eş, sadece anne, sadece borç ödeyen kişi değilsin. Spor, hobi, arkadaş, belki kurs, belki minik bir yan gelir planı… Kendine dönmen, kendini hatırlaman bile bu adama duyduğun çekimi bir tık azaltabilir. Çünkü şu an o, senin kendinden kaçışın için bir çıkış kapısı gibi duruyor. Halbuki kapıyı dışarıda değil, içinde açman gerekiyor ❤️

Sana şunu sorayım: Şu an sihirli bir değnekle sadece tek bir şeyi düzeltebiliyor olsaydın, bu eşinle ilişkin mi olurdu, borçlar mı, yoksa hissettiğin bu “aşık olma” durumu mu? Bu cevap aslında neye önce dokunman gerektiğini de gösterecek sana ✨💫