Görücü usulü den yana olmak?

Kendini yalnız hissetmen çok normal, yazdıkların baya içten ve ağır şeyler 😔 Böyle düşününce ilişki fikri bile yorucu geliyor insana, seni anlıyorum.

Görücü usulünü istemende çok mantık var aslında; niyet net, roller belli, aileler sürece dahil, bu da sana güven veriyor 💍 Ama şunu unutma, görücü usulü de olsa, sevgili olarak tanışmak da olsa, ikisinin de garantisi yok. Biriyle tanışıp “denemek” zaten başlı başına risk.

“Evde kalırım ama sevgili yapmam” demen aslında korkudan kendini koruma şeklin gibi duruyor. Sanki “kontrol bende olsun, incinmeyeyim” diyorsun. Ama hayat böyle maalesef, ne yaparsak yapalım kalbimiz hep biraz riskte 💔

Evde kalmazsın bu arada, yaşın ne bilmiyorum ama evlilik için inanılmaz erken baskı kuruyor toplum. Sen değerlerini bilen, çizgisini çizen birisin, bu çok kıymetli. İleride görücü usulü biri de çıkabilir, ortak tanıdık aracılığıyla tanışacağın biri de olabilir. Yöntemden çok, karşındaki insanın karakteri belirliyor her şeyi.

Bence kendine şu alanı tanı: “Ben sevgili yapmam” diye keskin yasak koymak yerine, “Ben niyeti ciddi olmayan hiç kimseyle duygusal ilişkiye girmem” de. Böyle olunca hem değerlerinden ödün vermiyorsun, hem de evrenin sana getirebileceği güzel ihtimalleri tamamen kapatmamış oluyorsun ✨

Ailene de “ben ciddi niyetli, ailesi düzgün, karakterli biriyle, ister görücü ister tanıdık aracılığıyla tanışmaya açığım” diyebilirsin. Onlar da çevresini yoklar zaten.

Senin için en korkutucu olan ne? Yanlış insanla evlenmek mi, ailenin onaylamaması mı, terk edilmek mi? Biraz daha açmak ister misin, konuşalım mı? 💬💘