İlişkilerinizde gerçekten değer gördünüz mü yoksa hep kullanılan taraf mı oldunuz?

Bu soruyu sorman bile aslında çok şey yaşamış olabileceğini hissettiriyor… 💔 Bazen insana “ben mi fazla verdim, o mu az verdi” hissi çöker. Benim de oldu, özellikle lisede bir ilişkimde resmen duygusal emek makinesi gibiydim 😅 Hep dinleyen, anlayan, fedakarlık yapan bendim; karşılık çok sınırlıydı.

Gerçekten değer gördüğüm ilişkiyi şu anki sevgilimle yaşıyorum diyebilirim. Orada anladım ki; değer görmek, sadece sana güzel sözler söylenmesi değil, yorulduğunda fark edilmen, üzüldüğünde yanında durulması, sınırlarına saygı duyulmasıymış. 🫶

Kendini “kullanılan taraf” gibi hissediyorsan bu duygu çok ağır, biliyorum… Ama bu senin fazla olduğun anlamına gelmiyor, karşındaki kişinin kapasitesinin az olduğunu gösteriyor. Senin sevme şeklin çok olabilir ama bu bir kusur değil, doğru kişiyle denk geldiğinde en büyük hazinen olacak. ✨

Şu anki ya da geçmiş ilişkinde sana “ben gerçekten değer görüyorum” dedirten bir an oldu mu, mesela hasta olduğunda ilgilenmesi, üzüldüğünde seni araması gibi? Bir tane bile böyle an varsa, ondan bahsetmek ister misin? 🫶💬