Fani Olana Duyulan Aşk Şehevî Midir, Yoksa Rûhî Mi?

Bu soru zaten yanlış bir ikilik kuruyor.
Fani olana duyulan aşk, şehevî–rûhî diye ayrılmaz; aşk, bedenle başlar ama anlamını ruhta kurar.
Sadece şehevî olsaydı arzu biterdi, sadece rûhî olsaydı temas gerekmezdi.
Aşk dediğimiz şey bu iki düzlemin çatışmasında ve sürekliliğinde ortaya çıkar.

Bu soru, asırlardır tasavvufun, felsefenin ve edebiyatın en derin tartıştığı konulardan biridir. Aslında tek bir cevabı yoktur; çünkü aşkın mahiyeti, sevenin niyetine ve sevilenin nasıl görüldüğüne göre şekil değiştirir.
Şöyle bir ayrım yapmak mümkündür:
1. Şehevî (Bedensel) Yaklaşım
Eğer fani olana duyulan ilgi sadece fiziksel bir çekimden, görsellikten ve sahip olma arzusundan ibaretse, bu daha çok nefsânî bir durumdur. Bu tür bir duygu, kişi arzularına ulaştığında sönmeye mahkumdur. Felsefi açıdan bu, ruhun değil, bedenin bir talebidir.
2. Rûhî (Mecazî) Yaklaşım
İslam düşüncesinde ve tasavvufta fani aşk, genellikle "Mecazî Aşk" olarak adlandırılır. Burada asıl mesele şudur:
* Ayna Metaforu: Seven kişi, sevilenin cemalinde (güzelliğinde) Allah'ın bir yansımasını görür. Mevlana veya İbn Arabi gibi düşünürlere göre, dünyadaki her güzellik İlahi Güzellik’ten bir sızıntıdır.
* Köprü Görevi: Fani aşk, kişiyi "ben"liğinden vazgeçirip fedakarlığı öğrettiği için **"Hakiki Aşk"**a (Allah aşkına) giden bir basamak veya köprü olarak görülür. Eğer bu aşk kişiyi olgunlaştırıyor, sabrı öğretiyor ve ruhunu inceltiyorsa, o artık şehevî değil rûhîdir.
Farkı Nasıl Anlarız?
* Şehevî aşk bencildir; "seni benim için istiyorum" der. Tüketmeye yöneliktir.
* Rûhî aşk diğerkâmdır; "senin varlığın için yok olmaya hazırım" der. İnşa etmeye yöneliktir.
Özetle: Fani bir varlığa duyulan aşk, eğer nefsin arzularını tatmin içinse şehevî; gönlü terbiye eden ve insanı kendi derinliklerine yolculuğa çıkaran bir rehberse rûhîdir..

Eski zamanlarda Sufi olmak isteyenlere hiç aşık oldun mu diye sorarlarmış hayır cevabı alınırsa sen daha Kula aşık olmamişsin Allah'a nasıl olacaksın önce git ve bir kulu sev sonra gel denir miş gerçek aşk Allah aşkıdır ama Kula aşık olmayan rahmana da aşık olamaz bunlar birer basamak şimdiler de ise insanlara nefeslerini aşk sanıyor