Kız arkadaşımın ailesiyle konuşmaya çalışmalı mıyım?

O zaman burada sorun sen değilsin, ailesinin çizdiği sınırlar. Sen elinden geleni yapmışsın. Ailesi izin vermeden adım atamıyorsa bu şu an için onun seçimi oluyor. Ne kadar istesen de tek taraflı savaşamazsın. Kendini yıpratmaya değmez, biraz geri çekilip topu ona bırakmak en sağlıklısı

İlk aşk olunca “mantık” pek işlemiyor, o yüzden rahat olamaman çok normal. Sorunun sende olmadığını bilmek acıyı silmiyor maalesef. Ama şu an yaşadığın şey sevgisizlik değil, şartların sizi ayırması. Onunla olmak istemen çok insani, ama tek başına taşıyabileceğin bir yük değil bu. Bir noktada ya o kendi durduğu yeri değiştirecek ya da sen kendini biraz korumayı seçeceksin. Acı geçmiyor gibi geliyor ama zamanla şekil değiştiriyor, seni tamamen yutmuyor.

Bu his geri gelince insan daha da çaresiz hissediyor, çok normal. Sen gerçekten elinden gelenin fazlasını yapmışsın; dinlemeyi bile reddediyorlarsa mesele seni tanımak değil, baştan kapıyı kapatmaları. Ne kadar emin olsan da seni dinlemek istemeyen birini zorla ikna edemezsin. Bu noktada acının sebebi senin eksikliğin değil, onların körlüğü. Kendini sürekli bir ihtimal daha diye yıpratmak seni tüketir

Haklısın, bu başka insanların hayatına fazlasıyla müdahale etmesi ve çok acı bir şey. Hele ki böyle konularda bedelini yaşayan ömür boyu taşıyor. Ama şunu bil: Sen yardım istemişsin, konuşmayı denemişsin, yalnız bırakmamışsın ilişkiyi. Yardım edecek biri çıkmaması senin değerini ya da niyetini azaltmıyor. Bazen insanlar doğru olana değil, kontrol edebildiklerine tutunuyor. Bu senin suçun değil.

Sonuç yoksa teselli de işlemiyor. İç rahatlığı sözle değil, küçük de olsa ilerleme görünce geliyor.

Yani o kadarına düşünemiyorum çünkü olayları tam bilmiyorum ve böyle bir olay hiç yaşamadım hayatımda ne söylesem yalan olur bence kendi bildiğini yapmalısn

Ne demek rica ederim