Özlemek susmaktır dersin susarsın... Ne olursa olsun İnsan veda etmeli mi yoksa bazen yarım mı kalmalı vedalar?

İnsan bazen ölümle kaybetmiyor;
sevdiklerini ölmeden de yitiriyormuş.
Çok sevdiği bir kokuyu,
bir gün fark etmeden tanıyamaz oluyormuş.
Akşam eve gidince,
gün boyu yaşadıklarını anlattığı kişiyle
bir anda konuşamaz hale geliyormuş.
Üzüldüğünde sarılamıyor,
özlediğinde dokunamıyormuş.
En çok sevdiği insan,
bir anda en büyük yabancıya dönüşebiliyormuş.
İşte insanı en çok yoran da buymuş.
Bazen durup düşünüyorum…
“Ölseydi belki bu kadar üzülmezdim” diyorum kendi kendime.
Çünkü bu bir kayıp ama
yas tutamıyorsun, ağlayamıyorsun,
veda bile edemiyorsun.
Ve insan sormadan edemiyor:
Bir insan neden bunu yapar kendine?
Sevilirken neden görmezden gelir,
yanındayken neden uzaklaşır?
Cevabı olmayan sorular işte…
İnsanın içini sessizce acıtan...

Veda edememek gerçekten acı , en çok dokunan da bu oluyor sanırım...

#aşk ilişkileri olsun lütfen
Özlemek susmaktır dersin susarsın... Ne olursa olsun İnsan veda etmeli mi yoksa bazen yarım mı kalmalı vedalar?
Özlemek susmaktır dersin susarsın... Ne olursa olsun İnsan veda etmeli mi yoksa bazen yarım mı kalmalı vedalar?
Özlemek susmaktır dersin susarsın... Ne olursa olsun İnsan veda etmeli mi yoksa bazen yarım mı kalmalı vedalar?
Cevapla