Çok sevilmekten korkar mısın, aşırı ilgi seni gerer mi 🥳?

İnsan alışık olmadığı, yabancısı olduğu, kendisine tamamen uzak bir duyguyu yaşamaktan korkar bence , bırakamaz kendini, güvenemez, aslında güvensizliği kendisindendir, bugüne kadar yaşadıklarından ötürü de güvensizdir, tekin olmasa tanıdığı güvensiz bu diyarı terk edemez, bu diyarın dışına çıkamaz, çünkü tanıyordur o diyardaki duyguları, nahoş olsa da o duygular yabancısı değildir, biliyor ve tanıyordur o duyguları lakin bilinmedik bir şeyi, tamamen yabancısı olduğu bir duyguyu yaşayabilmesi korkutur o insanı. Ben de çok sevilmekten korkuyorum, bitecek diye korkuyorum, çünkü bilmiyorum, yabancı bana, beni sevdiğini söyleyen herkesten uzak duruyorum, ya dengesiz olarak görüyorlar beni ya da boşuna abarttık biz bunu diyorlar , yahut da kibirli buluyorlar beni, dengesiz olduğumu kabul ediyorum da , o ikisi değilim. Çok sevildiğim oldu, iliklerime kadar sevgiyi hissettiğim oldu, o kadar ciğerlerinden gelerek söyledi ki bana beni sevdiğini, ben o an mutluluktan uçuyordum, o samimiyeti aldım lakin yine de bir şeylerden emin olamıyorum, çok mutlu olsam da o lahza da sanki mutluluk bana harammış gibi. Böyle saklanıyorum her şeyden, herkesten, bazen kendimden bile. Sevilmemekten değil de sevilmekten korkuyorum ben daha çok, çünkü birisi tanıdığım duygu, diğeri tanımadığım..

Aşırısından hoşlanmam çünkü aktif bi insanım zamanı doldururum. Tamamen olmaması da can sıkar şüpheye de düşürür. Güven diyorum olduktan sonra için rahat olur.