Çok sevilmekten korkar mısın?

Bazen evet. Çünkü çok sevilmek, sadece sıcak bir duygu değildir; aynı zamanda sorumluluk, beklenti ve kaybetme ihtimali taşır. İnsan, sevilince görünür olur; görünür olunca da incinebilir. Kimi insanlar sevgiden değil, sevginin ardından gelen bağlanmadan korkar. “Ya bu ilgi sürmezse?”, “Ya ben aynı karşılığı veremezsem?” soruları sessizce büyür. Çok sevilmek, bir noktadan sonra insanın kendi yaralarını da başkalarının gözleri önüne serer.
Ama belki asıl korku şudur:
İnsan, hak ettiğine inanmadığı bir sevgiyi taşımakta zorlanır. Sevgi büyüdükçe, insanın kendisiyle yüzleşmesi gerekir.
Yani korkulan şey sevilmek değil; sevilmeye layık olma fikriyle baş başa kalmaktır.

Hele gözlerin güzelliğine.

Karşılığını verememekten korkarım daha çok, insanları yarı yolda bırakmaktan. Gördüğüm ve tattığım sevginin altında ezilmekten korkarım. Sevginin çokluğu veya büyüklüğü çoğu kez davranışsal olarak yansır hayatımıza. El üstünde tutulmak, sakınılmak, sarılmak, saklanmak.

Çok sevmeler incitir seveni.