Hadi KızlarSoruyor' um SEVMEK Sadece Duygusal bir şey midir?

Öncelik ile Soru paylaşımıma gösterdiğiniz ilgi, beğeni ve katkınız için çok teşekkürler ederim... Bu konuyu Daha detaylı yazmayı planlamıştım aslında ancak!!!

KızlarSoruyor da ki BENCE yazı paylaşım kaldırılmış zannederim bu sebepten dolayı bende bu paylaşımı maalesef "kıt" olan imkanlar dahilin de yazmaya çalıştım...

Hayatımızın bazı konuları hep... "olduğu kadar, olmadığı kader" tarzına şart kadar, kadere bağlı gibi yaşıyoruz hayatı.

Bu yazılanlar bir metafor oyunu değil, bedenin bildiği gerçeklerdir.
Sevgi dediğimiz şey soyut bir his gibi anlatılır ama beden onu kimya olarak yaşar.

İnsan sevildiğinde ya da sevdiğini hissettiğinde beyinde bazı maddeler salgılanır. Bunların başında oksitosin gelir.

Oksitosin sadece “iyi hissettiren” bir hormon değildir; kalp ritmini düzenler, stres hormonlarını baskılar, kasların gevşemesini sağlar. Bu yüzden sevilen insanın bedeni daha rahat, daha yumuşak çalışır.

Oksitosin bir kadını bir insan olarak çok güçlü bir bağın kurulmasında en önemli etken hormon ve emzimdir. Bu hormon kadını bir eşe ve bir insan olarak çocuğuna bebeğine bağlayan ve acısını hissetirmeyen ama mutluluğu hissettiren çok mucizevi bir emzimdir.

Aynı anda dopamin devreye girer. Bu madde motivasyon, umut ve yaşam isteğiyle ilgilidir. İnsan sevildiğinde hayata daha kolay tutunur; çünkü beyin “devam etmeye değer” sinyali alır. Serotonin ise duygusal dengeyi sağlar; uyku, iştah ve ruh hâli bununla yakından ilişkilidir.

Sevgi yokluğunda ise beden bunu “yalnızlık” değil, tehdit olarak algılar. Kortizol dediğimiz stres hormonu yükselir. Kortizol uzun süre yüksek kaldığında kaslar kasılı kalır, bağışıklık zayıflar, ağrı eşiği düşer. İşte bu noktada duygusal bir eksiklik, fizyolojik bir probleme dönüşür.

Yani sevgisizlik sadece moral bozmaz;
bedeni savunmaya geçirir.
Savunmada kalan beden ise iyileşmez, sadece dayanır.

Bu yüzden bazı insanlar “psikolojik” denilen birçok şikâyeti bedeniyle yaşar. Çünkü duygu dediğimiz şey, eninde sonunda bedene yazılır.

Şaşırtıcı geliyor, evet.
Ama aslında insan bedeninin en eski bilgisidir bu...
Sevilmek, hayatta kalma sinyalidir.

Şayet bir kadın doğum sırasında zorlanıyorsa, doğumu kolaylaştırmak için dışarıdan oksitosin verilir. Bu madde yalnızca rahmi kasıp doğumu ilerletmez; aynı zamanda bedeni gevşetir, korkuyu azaltır, güven hissini artırır. Ancak etkisi sadece fiziksel değildir. Oksitosin yükseldiğinde duygusal bağlanma da güçlenir. Öyle ki, doğumu yaptıran ebe ile anne arasında bile güçlü bir bağ oluşabilir; anne o ebeyi yıllar sonra bile minnetle, hayırla anar.

Ama oksitosin yeterince yükselmez, doğum travmatik ve zor geçerse tablo tersine döner. Bu kez anne, doğumda yanında olan kişiyi hatırlasa bile o anı huzurla değil, sıkıntıyla hatırlar. Çünkü beden o süreci “güvenli” değil, “tehdit” olarak kaydetmiştir.
erkek eşlerin eşlerin doğumuna katılmasını durumu da doğum esnasın da kadında ki oksitosin seviye si çok yüksek iken kadın sadece bebeğine değil eşinede bu biyolojik etken ile arasında büyük kalın kopmaz denilecek kadar kuvvetli bir sevgi bağı kurulur.

Rica eder göstermiş olduğunuz ilginiz için ben de Teşekkürler ederim

Çok teşekkürler ilginiz ve beğenize çok teşekkürler sizin güzel ve değerli bilgilerinize ilavaten

Sevmek duygusunu yaşayan insan, tamamen somut bir varlıktır.
İnsan hem soyut olabilmeli hem de bu soyutu taşıyabilecek bedensel altyapıya sahip olmalıdır. Çünkü sevgi, sadece kalpte hissedilen bir şey değil; beden tarafından algılanan, işlenen ve anlamlandırılan bir süreçtir.

Bir insanın sağlıklı bir sevgiyi tanıyabilmesi, gösterilen sevgiyi doğru okuyabilmesi ve buna karşılık verebilmesi; sadece duygusal olgunlukla değil, aynı zamanda biyolojik, anatomik ve fizyolojik yeterlilikle mümkündür. Beynin çalışması, hormonların dengesi, sinir sisteminin yükü kaldırabilme kapasitesi… Bunların hepsi sevginin ortaya çıkabilmesi için gerekli somut kaynaklardır.

Antropolojik olarak da insan, sevgiye ancak kendini güvende hissettiği zaman açılır. Beden sürekli yorgun, hormonlar düzensiz, sinir sistemi baskı altındaysa; zihin duyguyu algılamaz, yalnızca hayatta kalmaya odaklanır. Böyle bir durumda sevgi vardır ama görünmez olur.

Bu yüzden biyolojik olarak zayıf, isteksiz, tükenmiş bir insan; karşısına dünyanın en güzel, en yakışıklı, en değerli insanı çıksa bile onu fark edemeyebilir. Çünkü mesele karşısındaki kişinin değeri değil; kendi bedeninin o değeri algılayacak durumda olup olmamasıdır.

Yani Analata bildim mi?
Sevgi soyuttur ama algısı somuttur.
Beden hazır değilse, kalp de göremez.

https://youtu.be/LDwkDS_Scyc?si=g7qq9BI1NqpChDip