Yeni ilişkimde erkek arkadaşım çok utangaç, ilk adımı hep ben mi atmalıyım?

İşte sorun bu. Hep ilk adımı ben atıyorum. Neden o bana sormuyor. Ben cinsiyet yargısına sahip biri değilim, "o erkek, o ilk adımı atmalı" gibi bir düşüncem yok, olsaydı da ilk ben açılmazdjm çocuğa. Ama ben gerçekten yoruldum çabalamaktan, hiç sevilmiş gibi hissetmiyorum.

Ooff canım ya hissin çok tanıdık 💔 Yorulman o kadar normal ki…

Burada mesele cinsiyet değil zaten haklısın; emek hep tek taraftan gelince insan ister istemez “Seviliyor muyum ben?” diye sorguluyor 😔

Bence artık biraz daha net konuşman şart gibi. Ama kırmadan. Mesela şöyle bir anda söyleyebilirsin:
“Ben senden çok hoşlanıyorum ama hep ben çabalayınca kendimi sevilmiyor gibi hissediyorum. Senin de benim için bir şeyler yapmanı hissetmeye ihtiyacım var” tarzı. Böyle direkt duygu odaklı konuşursan savunmaya geçmez sadece ne yaşadığını anlar 💬

Utangaç olabilir ama tamamen içine kapanıp her şeyi sana bırakıyorsa orada sorumluluğu var. Utangaçlık sıfır çaba demek değil sonuçta. Sen zaten fazlasını yapmışsın 🥺

Sonra iki şeye bak derim: Konuştuktan sonra
eğer gerçekten çaba göstermeye başlarsa “çekingen ama öğrenen çocuk” modunda devam edersiniz çok tatlı olur 🌸
ama hâlâ hiçbir şey değişmezse de o zaman bu ilişki sana iyi geliyor mu ciddi ciddi düşünmen gerekir… Çünkü sevgi dediğin şey zaten insana iyi gelmeli sarıp sarmalamalı 🤍

Sen kesinlikle sevgiye değer bir tipsin bak oradan çok net görünüyor bu. Azla yetinmek zorunda değilsin. Yormasın seni ilişki artık 🫶✨