Sevdiğin halde vazgeçmek zorunda kaldın mı hiç?

Ben eski sevgilimle liseli yıllarımdan öncesinde tanıştık. Birbirimizi görmeden sevdik. Resimli bile yarım yamalaktı. Onun T. C.’sine kadar biliyordum. Ayrıca hiç gerçekte buluşmadık. Yıllar yıllar geçtikçe onun yüzünü gerçekte gördüm. O kadar güzel ve tatlıydı ki…

Büyüdükçe bunun imkânsızlığa doğru gittiğini anladım. Bir keresinde buna yazdım. Son bir şans verdi. Sevgilisini terk edip bana döndü. Derken nasıl bittiğini tam hatırlamıyorum ama sağlam ve acınası bir şekilde bitti. Aramızda çoğunlukla güvensizlik vardı. Özellikle bende.

Şu saatten sonra ne o bana döner ne de ben ona. Annemin numarasını eskiden ben kullanırdım. O numarayı aramış. Benimle de kısa bir konuşmuşluğu var. Günlükte numaramı bulmuş, o yüzden aramış. Tabii bu anlattıklarım seneler öncesi.

Arkadaş kalmayı teklif ettim, kibarca reddedildim. Demem o ki, bitti gitti ama bazen vazgeçmek gerekiyor. Yapacak bir şeyin kalmayınca.

Sevgimin değerini göremeyince vazgeçtiğim oldu