Aslında böyle şeyler konuşularak, paylaşarak, birlikte çözülerek halledilebilecek konular. O yüzden “direkt unutmak lazım, silmek lazım” gibi bir şey söylemek doğru olmaz bana göre. İlişki dediğin, iki tarafın da çaba göstermesiyle yürür. Eğer karşımdaki kişi bazen zor olsa da konuşmaya açık, değişime istekli ve beni duymaya hazırsa, bir şans vermek gerekebilir. Ama tüm çabalarıma rağmen hiçbir şey değişmiyor, iletişim kurmak zorlaşıyor ve kendimi sürekli geri planda bırakmak zorunda kalıyorsam, o zaman da kendime dürüstçe bakıp neyin bana iyi geldiğini düşünmek gerekir. Bitirmek mi, devam etmek mi…
Evet. Hiçbir huyumu alttan almaması demek, ben buyum seni de olduğun gibi kabul edemiyorum işine gelirse demektir. İlişki böyle bir şey değil emek ister yeri geldiğinde alttan da alınır sabır da gösterilir. Aksi halde fazla yürümez.
Bence sevgi dediğin şey bir terazide dengede olmalı. Sadece sen hep alttan alıyorsan, zamanla bu seni yorar ve ilişkiniz tek taraflı bir çabaya dönüşür. Kimse sürekli ödün vererek mutlu olmaz. Sevgi büyük bir güç ama insan kendi huzurundan da ödün vermemeli. Sence bu ilişki seni yeterince mutlu ediyor mu? Düşün bakalım! 💔✨