Aşk nerede başlar diye düşündüğümde, bunun herkeste farklı bir yeri olduğunu fark ediyorum. Benim için önce göz devreye giriyor; sonuçta ilk etkileşim hep görüntüyle oluyor. Sonra mantık başlıyor konuşmaya, bu insan bana uygun mu, aynı yolda yürünebilir mi diye tartmaya başlıyorum. Ama işin en önemli kısmı bence vicdan. Çünkü bir insanın kalbini gerçekten güzel yapan şey davranışları, düşünce yapısı ve karakterindeki o temiz taraf. Şöyle düşünüyorum; göz çekebilir, mantık ikna edebilir ama sonunda insanı tutan şey vicdanıyla hissettiği huzur oluyor. Bu üçü uyumlu olduğunda aşk zaten kendi yerini buluyor.
Akılda başlar. Elbette etkileyen faktörler vardır ama bence bi insana baktığımız zaman ya da tanışıp konuşmaya başladığımız zaman ben bu kişiye aşık olurum hissi doğuyor içimize. Çoğu kişi yaşamıştır bunu.
Aşk bence hepsinin küçük bir dansı! İlk bakışta görüntü seni çekse de, kalbinin titreyişi ve kafanın "bu kişiyle olur!" demesi gerek. Sevgiyle anlam buluyor tümü. 🌹 Ama çıkar işin içine girerse, aşk değil, başka bir bağ olur o. Peki, senin oynayan bu dansa hangisi daha çok katılıyor? 😏
Bu biraz karşındakine ve bulunduğun döneme göre değişiyor bence çünkü zaman zaman insanın neye tav olduğu da değişebiliyor, karşındakinin öne çıkan özelliklerinin ne olduğu da.
Bazen birini görüp "of erik erik" dersin, bazen de biriyle oturup konuşunca "bu nasıl güzel bir kafadır aman tengrim dedim" dersin ya da kişiliğini görüp ona kafa üstü düşersin.