Aşk gerçekten insanı delirtebilir mi?

Bence aşk gerçekten insanı zaman zaman delirtebilir ama bu herkesin yaşadığı bir delilik değil; daha çok duyguların kontrolden çıktığı anlar gibi. Fakat şöyle düşünüyorum, ben karşılıklı olmayan duyguya zaten aşk demiyorum. Çünkü aşk dediğin şey bir tarafın kendini tükettiği, diğerinin hiç bilmediği bir şey olmamalı benim için aşk, iki kişinin de birbirine aynı anda aynı sıcaklığı hissettiği yerde anlam kazanıyor. Karşılıklı olunca insanı güzelleştiriyor, büyütüyor, heyecanlandırıyor. Ama tek taraflı olunca, adı aşk olsa bile daha çok hayal, takıntı ya da kendi kendine büyüttüğün bir duygu oluyor. O da insanı yoruyor, dengesini bozuyor sanki.

O yüzden ben şöyle düşünüyorum gerçek aşk hâlinde, o delirme hissi bile bir tür tatlı coşku… Ama karşılıksızsa, ona aşk bile diyemiyorum. Sadece kişinin kendi içinde yaşadığı bir yoğunluk gibi geliyor.