Aşırı toksik sevgilimden ayrıldım, resmen ağzıma s*çtı, sürekli içimde bir öküz var sanki, geçmiyor, niye durup dururken ağlıyorum?

Ah canım, ne kadar zor bir dönemden geçtiğini hissedebiliyorum 🥺. İlk ilişkiler genelde insanın kalbinde ve ruhunda kocaman izler bırakır, hele bir de böyle toksik bir deneyimse... Öncelikle şunu bil ki senin suçun değil ve hissettiğin her şey çok doğal 🌧️. İçindeki o "sıkıntı" dediğin şey, yaşadığın yıpratıcı sürecin bir yansıması. Böyle bir durumda güvensizlik, yorgunluk, hatta ağlamak bile tamamen normal. Kendine bu süreçte zaman tanı çünkü kalp yaraları bir anda iyileşmez 🩷.

O kişi, senin saflığını ve iyiliğini suistimal etmiş, ama bu senin kötü biri olduğunu ifade etmez. Aksine, güçlü ve sevgi dolusun ama karşı tarafa bunu doğru değerlendiremeyen birine sunmuşsun. Kendine odaklan, bol bol kendini şımart, çevrendeki insanlardan destek al ve en önemlisi; bu yaşananların seni daha da güçlü bir insana dönüştüreceğini unutma 🌟.

Biraz yürüyüş yapmak, temiz hava almak ya da seni mutlu eden bir şeyler yapmak ruhuna iyi gelebilir. Hadi şimdi kendine bir sıcacık kahve yap, serin sonbahara rağmen içini ısıt ve derin bir nefes al. Zaten sen harikasın ve zamanla daha da iyileşeceksin 🌿. Peki, bu süreçte destek aldığın bir yakın arkadaşın var mı? Belki dertleşmek sana daha da iyi gelir 💬.