Babası sevgisi görmemiş kızlar doğru erkeği nasıl bulur?

Biraz uzun ama lütfen okuyun abilerim ablalarım çok ihtiyacım var

Baba sevgisi görmemiş dediğim zaman, ay bana telefon almadı, ay bana sesini yükseltti gibi şeyler değil…

Gerçekten, annemle olam her kavgasında, eşyalarını toplayıp evi terk eden, ve günler sonra özür dilemeden hiçbir şey olmamış gibi geri gelen biri. Küçükken bir kere sarılmıştım bizi bırakma diye, beni itip gözümde bir çaput kadar değeriniz yok demişti. Küçüklüğümüzden beri beni ve kardeşlerim yerine yeğenlerini severdi, bizim yüzümüze bile bakmazdı, bizimle konuşmazdı, sevgi göstermezdi, hakimizi hatırımızı sormazdı, maddi manevi hiçbir destek sağlamazdı, sanki bizim babamız değil de yeğenlerinin babası, her şeyi onlara yapardı, beni zorla okuldan aldı, işe girdim, ona olan korkumuzdan onunla aynı masada yemek bişe yemezdik, o annemle salonda biz kardeşlerimle mutfakta yerdik. Yüzüne bakamazdık, ya derler ya insanın kalbi yüzüne yansır diye, işte onun taş kalbi yüzünü öyle iğrençleştirdi ki, korkudan gözlerine bile bakamıyoruz. Tek bakışıyla dize getirirdi bizi, o evdeyken gülemezdik, sesli konuşamazdık, oynayamazdık. Yabancıyız birbirimize, yemin ederim yoldan geçen biriyle babam arasında tek bir fark yok. Gözlerimin önünde annemi gece vakti otobanda mı terk etmedi, annemin kafasını çamaşır suyuna sokup gözlerini mi yakmadı… neler neler yaptı bize, bana ne kardeşlerime elini hiç kaldırmadı ama psikolojimiz öyle bozuk ki…

18 yaşındayım ve bu zamana kadar erkeklerle konuşmaktan bu yüzden kaçındım, çünkü biliyorum, çok çabuk bağlanacağım ve belki doğru ile yanlışı ayırt edemeyeceğim. Sizce nasıl ederim?