Neden aşkın ışığı varken herkes yaklaşır da, sönünce o kapı karanlığa gömülür?

Aşkın ışığı varken herkes yaklaşır çünkü o ışık insanlara umut, sıcaklık ve güzellik sunar. İçinde heyecan, mutluluk ve canlılık barındırır. İnsanlar bu ışığa çekilir, çünkü parlayan her şey cazip gelir. Ancak o ışık söndüğünde, geriye sadece çıplak gerçek kalır. Artık süs yoktur, gösteriş yoktur, yalnızca sadelik ve sessizlik vardır. Işık söndüğünde çoğu insan geri çekilir. Çünkü artık ısıtmayan, artık parlamayan bir yer onlara cazip gelmez. Kimse karanlıkla yüzleşmek istemez. Oysa gerçek aşk, sadece ışıkta var olmaz. Karanlıkta kalabilmek, orada bekleyebilmek, o ışığı birlikte yeniden yakmaya çalışmak gerçek bağlılığı gösterir. Bu yüzden aşkın ışığı sönünce kapı karanlığa gömülür. Ama o karanlık, aynı zamanda kimin gerçekten orada olduğunu gösteren bir aynaya dönüşür. Çünkü bazıları sadece ışığı sever, ama bazıları hem ışığı hem de gölgesini sevecek kadar derindir.