Hayatımda bir kadın olmalı mı?

Yalnızlık zor sanattır, herkes hakkını veremez. Fakat, yapabildiklerimin %5 ini bile yapmıyorum. Geçen yıl 3 defa duvar sildim. Rutin haftada 5 defa yer silerim. Bir şeyler uğraşayım da zaman geçsin... Fakat, hayatın teorisini pratik yaşamış olarak geçiremiyorum zamanı. Şairin dediği gibi ne içindeyim zamanın ne de büsbütün dışında..

Az önce okula geldim, dersim yok, öğlen gibi çıkıp eve giderim. Yarın hafta sonu , büyük ihtimalle dışarı bile çıkmam. Evlilik düşüncesi korkutuyor beni. Bu korku ben var olduğum sürece değil, öldükten de bu dünyadan göçersem huzursuz eder. Adıma kayıtlı giyim , kozmetik markaları var. Bu markalardan birini devredip ticaretin ardına kadar kapılarını açacağım.

Şöyle bir durum var; bir düzen kuracağım yurt dışında. Bu bağ, mini bir hobi bahçesi olacaktır büyük ihtimalle. Hayatıma giren kişi ile var ettiğim/iz şeyler kanunen de Allah katında da onundur. Her şeyden önce ben kendime eş , köle, seçmiyorum. Günü birlik hevesler peşinde olmadım bu zamana kadar bundan sonra da olmam diye düşünüyorum. Ayrıldığım eşime şunu demiştim. Yanımda dur, dünyaya meydan okurum.