Aklına gelir miyim?

KS de tanışmıştık çok güzel bir arkadaşlık kurduk. İnstagram ve WhatsApp'e geçtik falan. Onun derdine derman olmaya çalıştım hep, konuştuk eğlendik güldük vs. Bana yalan söylemişti ilk o yüzden yollarımız ayrıldı (kendisi beni ilk engelledi). Bu olay subat ayında oldu. 2 ay sonra engeli kaldırdı ama Haziran da konuşmaya başladık. Haziran sonu tartıştık onun hoşlandığı birisine küfür ettim diye ama şöyle bir şey var her zaman küfür ederdim ona ve kendisi de küfür ederdi hiç sorun olmazdı. Hoşlandığı kişi onu kullanıyordu zaten, kız da biliyordu. Ben anlam veremedim sonuçta daha önceden sorun olmadı. Önemli bir şey anlatıyorum sen küfür edemezsin diyor halbuki daha önceki konuştuklarımız da önemliydi. Bundan önce bana "annem konuşmamızı istemiyor" demişti ama yinede konuştuk. Tartışma yaşandığında inkar etti öyle bir şey demedi annesi. 1 hafta sonra tekrar konuştuk biraz mesafeli ama iyidik. Gitmeden 1 hafta öncesinde aşırı soğuk yaptı. Ben Almanya'dan geliyorum düşün. İstanbul'a gittim buluşmadık. Hakaret etti, umrumda değilsin dedi vs. Herşeyi affedebilirim ama İstanbul'da beni tek başıma bıraktığını affedemiyorum. Çok koydu bana. Son birkaç gündür aklımda çok geliyor üzerinden 3 ay geçmesine rağmen

Hiçbir şey bilmiyorum. Gelse zaten yarın birgün aynı olacak eminim. Ama içim de büyük bir yara izi var onun bana yaptığı davranış nedeniyle halbuki ben onu çok önemsemiştim ve değer vermiştim. Konuşulmamış, açık kalan o kadar şey var ki bilmiyorum. Misal neden böyle davrandı. Bana karşı dürüst olmak bu kadar mı zordu? O gün sormama rağmen hiçbir zaman cevap vermedi sadece konuşmak istemediğini dile getirdi. Çözüm bulamam zaten. Yarın birgün tekrar yazarsa yazar. Ama yazsa bile eski ben olmam ona karşı. Hatta İstanbul dayken bana şunu yazdı "Değişmişsin, itici olmuşsun" diye. Ben itici olmadım sadece kırldığım ve anlam veremediğim şeyi öğrenmek istedim. O ise önemsemedi. Başkasını buldum sana bay bay dedi. O Başkası var mı hala bilmiyorum neyse işte öyle. Bak bana defalarca hakaret etti affederim, yalan söyledi onu da affederim. Ama İstanbul da öyle bırakmasını affedemiyorum. Gelmezse bile umarım ki kaderimiz bizi birgün karşılaştırır ve sadece hüzün ve pişmanlık ile bakarız birbirimize ya da hiç bakamayız