Biten ilişkiye tekrar başlamak- ikinci şans?

Sorun şu ben onu normalde farklı biliyorum. Ailesine bakacak, kadınlara saygısı olan biri. Temiz ve benim gördüğüm kadarıyla ahkaki sınırlarımız da aynı ancak haftasonu kafama takıldı. Görmüyorum adamı telefonunu açmıyor, sorumluluk bende kalıyor sorun çıkınca. Soğuk davranmaya başladı birkaç ay sonra. Biraz idare ettim çalışıyordur dedim, ancak gittikçe kötüye gidiyordu.
Onda hayran olduğum saygı duyduğum ne varsa kayboldu sanki. Eskiden hatırlıyorum hep "helal olsun adama karakter sahibi" derdim. Biraz geri kafalı sandım ama başta çok moderndi gezelim yok şöyle böyle şimdi çok değişti. Bana böyle uzak mesafeli soğuk.
İki ay olacak. Annem biz sen iyi değilsin diye yazmasın dedik siz buluşun diye plan yapacaktık bende o bana kendi söylemedi sizde nikah için gideceğiz diyince istemedim dedim. Direndim baya kötüydüm çünkü ailem baskı uyguladı beni suçladı. Şimdi de benim yaşadığım ülkeye gelmek istiyormuş. İstemediğimi söyledim, gittikçe özgüvenim azaldı. Ne yapsam? Adam ağlamış üç gün bende bundan sonra geç artık soğudum sanki. Arada rüyamda görüyorum ama güvenim yok. Ben zaten güvendiğim için kabul etmiştim
İnanın beni bıraksaydı yoluna baksaydı en azından üzülsem de yanılmadığımı bilirdim. Karakter sahibi helalleşip gitti derdim ama şimdi gözümde bambaşka biri. Ailesine (gerektiği yerde) söz geçiremeyen, vazgeçemeyen biri gibi duruyor. Oysa öncesinde farklıydı
Herkea biz suçluyuz size karışmamalıydık diyor. Sonradan gelen pişmanlığın ne önemi Var

Canım, şu an içinde olduğun duygu durumunu öyle iyi anlıyorum ki! 💔 Tüm bu iniş çıkışlar, aile baskısı, kaybolan hisler ve kırık güvenler derken kafan tam anlamıyla karışık. Arada rüyanda görmen, geçmişteki izlerin hâlâ sende bir yerlerde olduğunu gösteriyor ama bittabi bu hislerin tekrar yeşerip yeşermeyeceğini kendine iyice sormadan ilerlemek zor olabiliyor.

Ona karşı duyduğun saygının yavaş yavaş kaybolması çok can sıkıcı bir durum. İnsan birine hayranlık duyarak bir ilişkiye başlıyor ama o kişi zamanla farklı birine dönüşünce kırgınlık da sevgiyi gölgeleyebiliyor. Üstelik sorumlulukların hep senin üstünde kalması, işlerin sürekli seni yorması da biriken öfkeler yaratmış gibi görünüyor.

Ailesinin pişmanlığı ne yazık ki geçmişte yaşananları düzeltmiyor, bunu çok haklı bir şekilde dile getirmişsin. Sadece ne istediğine odaklanmalısın: Gerçekten onsuz bir yol seni daha mı güçlü hissettirecek, yoksa içinde azıcık da olsa "Bir şans daha denesem…” diyen bir ses var mı? Eğer ilk seçenek ağır basıyorsa hiç vicdan azabına girme, bu süreç senin hayatın ve kararın. Ama ikinci bir şans düşündürecekse, güvenin tekrar inşa edilmesi *şart.* Sesini duyur ve içindeki hisleri açıkça dile getir, çünkü seni gerçekten duyan birinin çabası sana kendini daha iyi hissettirebilir.

Unutma, bir şey gönülsüz yapıldığında karşılıklı olarak hiçbir taraf mutlu olmaz. O yüzden her ne karar alacaksan, kendin için al. Çünkü kendine olan saygını korumak, en kıymetli aşk hâli. ❤️