Yeni bir i̇lişki yaşamaktan çekiniyorum. Bu durumu nasıl aşarım?

Umarım.

Bu duruma üzülüyorumda biraz. Kendisinin savunması şu; sen yüksek maaşlı olsan, statülü olsan sadık olurdum, sen beni kullandın deyip duruyor.

Ben onu kullanmak istemedim çok kez uyarılar yaptım dinlemedi.

Zaten ailem hiçbir şekilde bu kız bize gelin olamaz diyor özellikle annem kesinlikle istemiyor bu kızı.

Yani büyük bir felaketten kurtuldum denilebilir. Geçen beni aradığında evlenirsek evi, arabayı her şeyi üstüme yapacaksın ve bana pahalı düğün yapacaksın demeye başladı kabul etmedim zaten ayrılmışız gitmişin sen neyin davasındasın?

Sonra tutturdu başkasını bulursan beni unutacak mısın dedi, dedim ki evet sadık olursa unutacağım dedim.

Kendisi de ne yaptığını bilmiyor. Yatırımlarımı kumar gibi görüyor ama bu çocuk parayı bulur diye de saçma sapan konuşuyor sinirimi bozdu. Yani ayrılmışız evlilik muhabbeti açıyor.

Bahanesi şu sen 4 sene ailemle tanışmadın diyor, ancak ailesiyle tanışmak istemiyor oluşumun sebebini kendi annesi de biliyor. Yediği haltlar internete düştü ve annesine dedim sizinle ben bu kanıtlar yüzünden görüşmüyorum dedim.

Yani çok kez uyardım kendisini fakat gözü dışarıda olan birisine ben ciddi adım atmam bu sebepten bile beni suçluyor.

Sorun şu ki, sorumluluk kaldırabilecek birisine şu güne kadar denk gelmedim. Denk geldiklerimin çoğu FB peşinde veya para peşinde.

Gerçek anlamda fedakarlıklarımın değebilecek bir kız bulabilirsem gerekirse cehennemin dibine kadar gidip gelirim onun için.

Ancak yapabileceğim fedakarlıklar, sevgi, saygı veya benzer şeylere değebilecek hiç kimse yok neredeyse. Bu durumlardan yoruldum.

Daha kötüsü birisi ile ilişki yaşamaya başlayınca eğer o kızın arkadaşları ilişkilerinden memnun değillerse veya tek başlarınaysalar sizin ilişkiniz hakkında iğrenç şeyler söyleyebiliyorlar sırf ayrılmanız için.

Sadık bir partneri istiyorum şahsen kız arkadaş olarak. Evlenebilmek istiyorum. Ancak bunu yapabileceğim kişinin beni satmayacağından emin olmak istiyorum ve beklentilerimin boşa çıkmamasını istiyorum.

Bunun saf olmakla pek bir alakası yok. Çürümüş olmayı kabullenmemek bir tercihtir. Görücü usülüne de karşıyım çünkü karşımda olan kişiyle oluşacak olan bağların tamamen suni olacağını düşünüyorum yani bir doğal durum yok.

Yani lise ve üniversite dönemi, sonrası gibi zamanlarda çok kez çevreyi değiştirmeyi denedim ve sonuç yine aynı. Nereye gidersem gideyim para avcılarını veya kısa yoldan hedonizm bağımlıları beni buluyor.

FB olmak, eskortlara gitmek bana göre ters. Eski kız arkadaşımla yatmış olmakta bana göre çok ters bir mevzu çünkü biraz pişmanlık hissediyorum onunla evlenmeyi istiyordum tüm her şey yarıyolda bırakılmış gibi hissettiriyor.

Şimdi karşıma düzgün birisi çıkarsa sırf geçmişimden kaynaklı olarak ya beni kabul etmezse diye düşünüyorum. Bu aklımdan çıkmıyor.

Zorla evlendirmiyorlar doğru, ancak yine de ben bu konuda çok büyük problemler çıkabileceğini düşünüyorum.

Ailelerin zorlaması olabiliyor veya zorlama olmasa bile mantık evlilikleri çok uzun ömürlü değil. Ortada zorunluluk varmış gibi birisiyle evlenmek zaten evlenmek değildir. Birisini zamanla keşif etmek güzel bir şey ancak şu var, birisiyle tanışıp kimya uyuyorsa kademeli olarak gitmek daha mantıklı.

Görücü usülünde bu yok veya nadir. Bu biraz zorlama gibi. Karşımda olan kişi beni ciddi anlamda sevmeyecek veya değerli bulmayacaktır. Evlilik işi sorumluluk almak kadar bazen karşılıklı fedakarlıklar getirir bu sevgi ve saygıyla olur.

Mantık evliliklerinde bu yoktur. Bu nedenle doğal olmasını savunuyorum.

Yay.

Kusura bakmayın ama bom boş bir yorum. Kız arkadaşıma kaç kere bu olaylardan dolayı zaten kızdım, evlilik istediğimi defalarca söyledim dinletemedim.

Kız arkadaşım sürekli günlük kiralık ev bul diyordu ben bunu kabul etmedim.

Niye evlilik istediğimi söyledim? Bir kere bu tip şeyleri yapıp bırakmak bir kadın için zor bir durum ikincisi benim hoşuma gitmeyen şeyler.

Kendisi beni bıraktı gitti fakat kalsaydı sadaktsizlik yapmasaydı şu an söz ve nişan kesmiştim.

Seviyordum ama yaptıkları sabrımı taşırdı.