Çok seviyorum, özledim ama yazamıyorum?

Siz oradan öyle bakınca sevmedin diyorsunuz belki ama ben ilk tanıdığım zamanlarda konuşmaya çalışmak istediğimde sürekli başka birisi de vardı etrafında. İsmini dahi bilmiyordum ama işte insan bir şey hissediyor, sebep aramadan sorgulamadan ona karşı bir duygu hissedebilir. Bir gün gittiğinde bile arkadaşım vardı o ders grubunda tanıştığım onunla benden daha samimiydi ya da ben öyle düşündüm ona sorduğumda bir kaç kez bana "sen niye bu kadar üstüne düştün, niye sorguluyorsun, bana sinirlendi gitti senlik bir durum yok, üstüne alınma" gibi şeyler söyledi. Ben kimseye o zamanlar söyleyemedim buradan birisini tanıyıp da mı sevdin diye dalga geçerler diye. Sonra aramaya çalıştım bulamadım ne var ki elimde zaten kime ne sorayım, ne yapayım. Daha sonra artık sinirimden onu istemiyorum, sevmiyorum dedim. Pişman oldum tabii insan sevdiği, saydığı birisine böyle şeyler demez ama iş işten geçti. Bir daha ulaşamadım, soramadım, anlatamadım kendimi. Sonra onu tekrar orada gördüğümde yine cesaret edemedim bu benim acizliğim farkındayım ya da korkaklık her neyse. Ben o gece o mesajı yazarken bile ağladım telefona saatlerce bakamadım. Benim tanıdığım, sevdiğim, arayıp da yıllardır kendimi derdimi anlatamadığım kız beni tanımamazlıktan geldi. Ben İzne ailemin yanına gelmiştim annemin doğum günüydü o gün belki de en mutlu olmam gereken gündü anneme karşı ama suratım asık, mutsuz sürekli odama kapanıp ağlıyordum. Ben zamanında yapamadım hiçbir şeyi olanları da tersine çeviremem geçmişe dönemem fakat sizin dışarıdan öyle rol yapıyorsun deme hakkınız olduğunu düşünmüyorum. Siz bu çaresizliği, karşındaki insanın seni anlamadığı bir durumu yaşadınız mı? İşe gideyim diyorum kafam dağılır yok yine aklında, sürekli ne yapsan nereye baksan. Ben ne günah işledim de Allah'ım istediğim olmadı niye biz olamadık diyorum her gün. Severken böyle elin kolun bağlı kalmak öyle zor ki dilerim siz yaşamayın, yaşamayın ki bir gün size de birisi seviyor rolü yapıyorsun, sevmemişsin demesin.

Takıntı değil anlamıyorsunuz, neyse