Sürekli ailem tarafından baskılanan ve ezilen birisi oldum. Kendi hatalarını hep bana yıktı annem. Hiçbir şeye izin vermezdi. Sevgi ilgi görmedim ailemden. Hep bir köşeye atıldım, yalnız bırakıldım, şiddet gördüm. Çocukken hep çirkin olduğum söylendi. O yüzden doğru düzgün arkadaş veya sevgili edinemedim. Şimdi daha gencim bir ilişki için, biliyorum. Ancak çok yalnız hissediyorum. Birisi olsa, beni çok sevse... Benim tesellim olsa, birbirimize sahip çıksak... Ama ben de cesaret edemiyorum. Erkeklerden uzak durursam hata yapmam. Hiç canım acımaz o zaman. İçten içe birinden hoşlansam da kendimi yeterli görmediğimden o kişiden uzaklaşıyorum hemen. Birinden hoşlanmıştım. Ama bana asla bakmayacağını, beni üzeceğini bildiğimden unutmaya çalıştım. Ama sürekli rüyalarıma giriyor.
Ben böyle kırıkken beni seven olur mu? Sağlıklı bir ilişkim olabilir mi? Bana imkansız geliyor. Sürekli hayal dünyamda yaşıyorum. Sevmekten çok korkuyorum ama içimdeki bu baba boşluğunu dolduramıyorum. Sırf o boşluğu doldurmak için ilişki yaşarsam biliyorum ki sağlıklı bir ilişkim olmaz. Hiçbir şeye odaklanamıyorum, kimseyle paylaşamıyorum derdimi. Yakında üniversiteye başlayacağım. Ama beni eken, satan sözde arkadaşlarımdan sonra arkadaş bile edinmek istemiyorum. O duvarları kırmak çok zor benim için. Kendi başıma bunu halletmem gerek. Ne yapmalıyım?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer