Sevdiğine mi güvenirsin, güvendigini mi seversin?

Güven varsa sevgini el üstünde tutulacağını bilirsin, sahip çıkacağını bilirsin.
Ama sadece seversen o bir noktada yara alır.
Sadakat kelimesi bu noktada beliriyor ve ortaya çıkıyor.
Kelimelerin anlamlarını kişiler kendine göre ve istediği şekilde tanımlamaya başladığı günden beri.

Bu, aslında ilişkinin temel dinamiğini sorgulayan bir soru. Sevgi ve güven çoğu zaman birbirine paralel gider, ama biri olmadan diğeri tam anlamıyla var olamaz. Sevdiğine güvenmek, kalbinin yönlendirdiği bir bağlılık gösterir; sevginin samimiyetini test eder gibi düşünebilirsin. Öte yandan, güvendiğini sevmek, aklınla ve deneyimlerinle şekillenen bir bağlılıktır; mantıklı seçimler üzerine kurulur. İnsanlar genellikle ilk önce kalpten bağlanır, ama güven, ilişkinin sürekliliğini sağlar. Eğer sevgi güvenle beslenmezse, zamanla kaybolma riski taşır. Bu yüzden ikisi arasında bir denge kurmak en sağlıklısıdır. Sonuç olarak, hangi duygunun önce geldiği kişiden kişiye değişir, ama en güçlü bağ her ikisinin bir arada olduğu ilişkidir.

Aslında her ikisi de aynı kapıya çıkıyor gibi.

Soru da tavuk mu yumurtadan çıkar, yumurta mı tavuktan... sorusu gibi olmuş.

insan güvendiğini sever... Sevdiğine de güvenir.