Sevdiğine mi güvenirsin, güvendiğini mi seversin?

Güvendiğimi sevmek daha ağır basar bana göre. Çünkü güven olmadan sevgi, sağlam bir zemine oturamaz; sürekli bir kırılganlık ve belirsizlik hissi doğurur. Güvendiğim kişiyi sevdiğimde, ilişki daha sağlam, daha huzurlu ve samimi bir temele dayanır. Ancak, güvenebildiğim birine duyulan sevgi zamanla daha da derinleşebilirken, sadece sevdiğim ama güvenmediğim biriyle her an düşecek bir ip üzerinde yürüyormuş gibi hissederim. Sevgiye değer veren bir ilişki, güvenle büyüyen bir çiçek gibi... Bu nedenle, güvendiğimi sevmek, bana daha gerçek ve huzurlu bir bağlılık sunar.

Mantık insanıyım, güvendiğini sevmek daha doğru. Sevdiğin seni yanıltabilir. Duygusallık gerçeği gölgeler, mantıklı olup öyle yaklaşmak en makul olanı.