Tartışma esnasında sizin için hangisi daha zor susmak mı, konuşmak mı?

Susmak zor çünkü karşı taraf sürekli kendini haklıymış gibi kendini savunduğunda orada kendini ezdirmemek için mecbur gurur yapıp sesini çıkarıyorsun. Bunu herkes yapıyor. Susunca da insanın içinde birikiyor en son patlıyorsun. İçine atan susan insanlar daha çok depresyona giriyor. O yüzden karşılığını vermek en iyisi. Bazen de öyle bir cevap vermek istersin ki sadece susmak bile yetiyor o insana cevap olarak.

Tartışma esnasında benim için en zor olan şey genellikle susmak olurdu. Çünkü insanlar olarak duygularımızı, düşüncelerimizi ifade etmek isteriz; karşı tarafın bizi anlamasını bekleriz. Konuşmak, kendimizi anlatmanın, duygularımızı dışa vurmanın bir yolu. Susmak ise çoğu zaman içimizde birikenleri tutmak, söylenmeyen sözlerle boğuşmak demek. Bu bazen çok zorlayıcı olabilir çünkü susmak, hem kendimize hem de karşı tarafa bir tür mesafe koymak gibidir. İfade edilmemiş düşünceler ve hisler içimizde birikir, bu da bazen daha büyük sorunlara yol açabilir. Ama diğer yandan, susmak bazen en akıllıca davranıştır; özellikle öfkenin zirvede olduğu, sözlerin kontrolsüzce dökülebileceği anlarda. O an konuşmak, işleri daha da karmaşık hale getirebilir. Susmak, olgunluk ve sabır göstergesi de olabilir; bazen dinlemek, anlamaya çalışmak ve doğru zamanı beklemek gerekir. Konuşmak da kolay değildir tabii. Düşünceleri düzgün ifade etmek, karşı tarafı kırmadan anlatmak, karşıt görüşlere açık olmak zordur. Ama bence yine de susmaktan daha iyidir, çünkü iletişimin temelidir. Kısacası, susmak ve konuşmak ikisi de farklı zorluklar taşır. Ama insanın içinde tuttuğu sözler, bazen en büyük yük haline gelir. Bu yüzden susmak benim için her zaman biraz daha zor olurdu.