Herkesin bizi yakıştırdığı ilişkimi an itibariyle bitirmiş durumdayım hani birbirine yakışan çiftler evleniyordu?

Hep ailesi yüzünden beni ne kadar kötüledilerse artık daha önceden onun için sorun olmayan kusurlarım artık gözüne batmaya başladı sürekli yok şuran şöyle yok buran böyle yok gözünün çevresinde mavilik var demeye başlamıştı hatta bu yüzden hastalık hastası olmuştup hepsi için doktora gittim senin bir şeyin yok dedi hepside

Evet bende bunun farkındayım hatta Allah'a şükür bile ediyorum ama kabullenemediğim o kadar fazla şey var ki bilmiyorum sanki büyük bir günah işlemişim onun cezasını çekiyormuşum gibi hissediyorum

Bilmiyorum neden ayrıldığımızı bir mantığının olduğunu düşünmüyorum bahanelerle ayrıldık ama illa bir neden soracaksan ailesi beni sevmiyordu, askere gidecek onun stresi var üzerinde ve kurban bayramından bu yanadır işsizlik sıkıntısı çekiyor uzak mesafe ilişkisi yaşıyorduk ailesi çok baskı kuruyormuş hatta bana itiraf bile etti annem bizi ayırmak için elinden geleni yaptı dedi zaten bunun farkındaydım ama hiçbir şey demedim sevgilime bu konuda ablasıda daha biz sevgiliyken başka kız buluruz sana demişler aslında zoruma giden tarafta bu ben onlara uygun bir gelin adayı değilim çünkü açıkmışım onlar muhafazakar sözde öyleler tabii ama daha biz ayrılmadan başka kız buluruz sana diyebiliyorlar peki kardeşinin o kıza verdiği sözler ne olacak kul hakkına giriyor bu yaptıkları ama neyse ben onları Allah'a havale ediyorum dilerim beni ağlattıkları kadar Rabbimde onları ağlatır inşallah. Ayrıca ayrılırken bile net br şekilde bitirelim diyemedi ilerde tekrardan bir araya geleceğiz yalanlarıyla beni kandırıp defolup gitti

Aslında seviyordu hissediyordum dışarda da apaçık belli oluyordu bu bilmiyorum belkide hevesti çünkü 7 8 ayımız çok iyiydi. Nazımı, tribimi çekiyordu hatta hastalandığımda bana takviye edici gıdalar gönderiyordu. Yanında kendimi bebek gibi hissediyordum ama ne zaman işsiz kaldı o zaman hafiften değişmeye başladı ilk başlarda yine iyiydi aramız ama annesi hem bu yüzden baskı kuruyordu hemde benden ayrılması için tabii yine bana çok soğuk yapmıyordu ama yüzyüze geldiğimizde bir şeyler olduğunun farkına varıyordum. Hatta son 1 hafta yanıma geldi fsrklı şehirlerde yaşıyoruz 1 hafta kaldı. Biraz daha dur demem problem oluyor ve tartışıyorduk. Ertesi gün ona ayrılmayı mı düşünüyorsun dediğimde sessiz kaldı sonra başını salladı bu olayın ertesi günü yine tartıştık ben kriz geçirdim tabi gitmesini istedim ama o gün gitmedi sakinleşince sarılıp ikimizde ağladık ama ertesi gün ayrılık kaçınılmazdı çünkü bu sefer düşündüm ona zarar veriyordum (o zamanlar öyle düşünüyordum) ben de ayrılmak istyorum dedim 4 ya da 5 saate yakın olması lazım konuştuk sonra sarılıp ayrıldık

Benimde zaten okulum vardı evlenme teklifinida aslında erken buluyordum ona söyledim okulumun bitmesini bekleyelim dedim bu sırada sende birikim yaparsın dedim ama o biran önce evlenmek istiyordu hatta Ocak ayında da gelecekti. Bende cahil biri değilim farkındayım işsiz biriyle evlilik yürütemeyeceğimin ama o iş bulacağını söylüyordu yani bilmiyorum belkide beni kandırıyordu

Sırf bu yüzden o benden ayrılır diye belki bir iş bulup çalışmıyordu şu an sen sorunca bunuda düşünmeye başladım ben de ayrılmayınca başka bahaneler buldu kendince ama keşke adam olsaydı da seni artık sevmiyorum ayrılmak istiyorum diyebilseydi en azından onu beni sevmediği için suçlayıp ondan nefret etmezdim içimde ki o hâlâ masum kişi olarak kalırdı en azından bana yaptığı haksızlığı düşünüp beddua etmezdim onunda içi rahat olurdu

Boşunmak ilk aşamada mantıklı değil ama bu işsizlik süresi çok uzarsa maalesef boşanmaya kadar gidebilir çünkü ben ona okulum bitsin öyle evlenelim sende bu sırada düzen oluşturmuş olursun diyordum aceleci davranan kendisiydi babamın bana sunduğu hayat kalitesinden daha aşağıda bir koşul sunarsa neden buna katlanmak zorunda olayım ki? Babam mesela 64 yaşında ve bu yaşında bile biz rahat edelim diye çalışıyor o da bir işe girip çalışacak rahat iş bulmak için aylarca yan gelip yatarsa evde zaten kavgalar başlar.

Mantıklı bir neden söyleyemem ama kurban bayramından bu yanadır işsiz ayrıca askere gidecek onunda stresi vardı ve en önemlisi ailesinin baskısı. Beni istemiyorlardı ben çekingen biriyim birileriyle muhabbet edebilmem için o ortama alışmam ve o kişiyi sevmem lazım yoksa diğer türlü kendimi çok kasıyorum huzursuz hissediyorum. Anneside hem çok konuşmadığımdan hemde açık olduğumdan dolayı pek memnun değillerdi. Birde baskın karakterli biri annesi de ablasıda. Hatta sevgilimle ayrılık konuşması yaparken bana bunu itiraf etti annem bizi ayırmak için elinden geleni yaptı dedi ablasıda daha biz sevgiliyken sana başka kız buluruz demiş. Bu söz zoruma gitti açıkçası kardeşin bu kıza daha 1 buçuk ay önce evlenme teklifi etmiş, sözler vermiş sen bunu nasıl söyleyebilirsin ya sende bir kadınsı. Üstelik bu kişilere sorsan kendilerine muhafazakarım derler peki benim hakkım ne olacak? Her şey bu kadar basit mi gerçekten yaa hakkımı ben asla helal etmiyorum ah'ım da onların yüzünü güldürmesin İnşallah.

1 sene olmuştu ama evlenme teklifi etmişti daha geçen temmuzda

Ailesi istemiyordu hatta sevgilim bana evlenme teklifi edeceği gün annesi anneme Ocak ayında beklemeyin boşuna bizi gelmeyeceğiz demiş sevgilim Ocak ayında istemeye gelmeyi planlıyordu normalde

Öyle ama kendilerine o kadar muhafazakar olarak görüp daha biz sevgiliyken sana başka kız buluruz lafını asla kabul etmiyorum. Peki kardeşinin evlenme teklifi edip sözler verdiği kızın hayalleri ne olacak? Yarı yolda bıraktığı kadının ah'ı onların peşini bırakacak mı zannediyorlar. O kadar Allah korkusundan bahsedip bu şekilde davranmalarını asla kabul edemiyorum eğer bu ilişki olmayacaksa bile ikimiz anlaşamadığımız için olmamasını isterdim beni kendimden nefret ettirip kusurlarımı sürekli yüzüme vurup sonra kendine muhafazakarım demesinler Allah'ta onlara sorsun inşallah gün yüzü görmesin hiçbiri