Bitek bizim evlilik mi böyle?

Kocam asla gönül almayı sevmiyor. Kavga çıksın büyüsün kaos yaşansın bardaklar kırılsın belalar okunsun biri diğerini gitmek ile tehdit etsin hatta gitsin ennn son dönsün gelsin sonra sariliyo barismak istiyor. Ama öncesinde bu kıyametler koparken asla gönül alayım özur dileyin ya da alttan alayım demiyor. (Bunu zayıflık olarak görüyor ya da öyle yaparsam bunu hep bana karşı kullanırsın diyo) kavgadan kıyametten korkmuyor elinden geleni ardına koyma diyor. Saatlerce kafa utulememe razı oluyor ama bir gönül alsan ben ikinci cümleyi etmeyeceğim deyince biliyorum ama bende iletişim yok sorun sende değil bende diyor. Ayda bir evde kıyametler kopuyor (konu hiç önemli değil) konu değil süreçteki vurdumduymazlıgi yoksayisi göz teması kurmadan elinde telefon odadan odaya kaçması ile süreç kıyameti kopartiyor. Ben de görülmek uğruna her türlü pisligi yapıyorum. Ennnnn son görüyor özür diliyor kedi oluyorum sarilip unutuyoruz. Her ay böyle.
Bitek bizim evlilik mi böyle?
Cevapla